κείμενο | θανάσης ζερίτης */* φωτογραφίες | τάσος δημητρόπουλος */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
ζήτω το έθνος, ζήτω το πένθος
25η Μαρτίου 2022:
Από πάνω μου, περνάνε τα νέα μας αεροπλάνα.
Η παρέλαση από κάτω. Εμβατήρια.
Φτιάχνω καφέ. Ελληνικό ή Τούρκικο. Βάζω και γαλλικό για αργότερα…γαλλικό, σαν τα ραφάλ που αγοράσαμε.
Έχω αφήσει πολλά, για σήμερα. Μαζί και αυτό το κείμενο.
Θα φάω, όμως, μπακαλιάρο. Χωρίς σκορδαλιά.
Έχουμε και παράσταση. Στις 20.00. Τρωίλος και Χρυσηίδα. Στο Ρεξ.
Όλα πόλεμος και λαγνεία. Και ακόμα, περνάνε τα ραφάλ. Που πάνε, φούστα μπλούζα, με τις φρεγάτες που λέμε και στο BIOS.
Related posts:
Λόγοι Θεάτρου Καλοκαιριού
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
Οι σημειώσεις της Αικατερίνης Παπαγεωργίου
οι νύχτες των αλλαγών...
οι νύχτες των αλλαγών...
Οι σημειώσεις του Ένκε Φεζολλάρι
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Οι σημειώσεις του Κωνσταντίνου Χειλά
2022
2022
Οι σημειώσεις του Πάνου Παπαδόπουλου
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Οι σημειώσεις του Γρηγόρη Λιακόπουλου
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή



