O Θοδωρής αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο του για να πάει Θεσσαλονίκη, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο  και τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτήν την χρονιά, επί προσωπικού. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

«Γίνε λίγο πιο ανθρώπινος, πιο άμεσος.»

Να μία κουβέντα, που ακούω συχνά από τον Παρασκευά, για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω μία συνέντευξη, κουβέντα που – πάντα – καταλήγει σε τσακωμό.

(Βλέπεις;! Άρχισα: «προσεγγίζω», «…για τον τρόπο με τον οποίο…». Γράψε ένα «γράφω» και «που…», βρε άνθρωπε, με απλό τρόπο!)

Οπότε, τώρα που ανεβαίνουμε στην Θεσσαλονίκη – σε λίγες μέρες, βασικά -, και πρέπει να μαζέψουμε κόσμο και να κοπούν εισιτήρια για να «βγει» η παραγωγή (γι αυτό διαβάζεις αυτό το κείμενο, τι νόμιζες;! Για να πληρώσεις εισιτήριο!), η υπεύθυνη επικοινωνίας μας, η φοβερή και τρομερή Μαρία Τσολάκη, μου κλείνει συνεντεύξεις (χρειάζομαι ένα 8/ωρο για να απαντήσω σε όλες…ουφ…έχω αρχίσει τα…γαλλικά…). Μη νομίζεις, δηλαδή, ότι οι δημοσιογράφοι μάς αναζητούν (είδες;!! Και τόνος στο «μάς»…άμεσο αντικείμενο, γαρ!)…μπα…Για λίγο ακόμη, όμως! Μετά θα μας κυνηγούν και οι παπαράτσι!

Λοιπόν, τι έλεγα;

Α, ναι! Συνέντευξη, λοιπόν!

Βασικά, όχι! Ένας μονόλογος!

«Έχεις τρεις επιλογές», λέγεται η στήλη.

Όταν διάβασα τον τίτλο, πραγματικά νόμισα ότι θα έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα σε τρία πράγματα, αν θέλω να ζήσω. Φεύ!

Για αρχή πρέπει να σου γράψω 3 πράγματα, που θα βάλω στο σακίδιό μου για το ταξίδι μας στην Συμπρωτεύουσα (άλλη ελληνική πρωτοτυπία…«Συμπρωτεύουσα»), έλα όμως που δεν έχω σακίδιο!

Μπορώ να σου πω, όμως, πόσο πολύ αγαπώ την πόλη σας! Ήρθαμε πρώτη φορά το 2023 με τον Παρασκευά (υπάρχει κάποιος, πού δεν ξέρει για ποιον Παρασκευά μιλάω;), την Λίνα (Νικολακοπούλου…έχουμε άλλη;) και τα παιδιά, τον Απόστολο Κίτσο και τον Παναγιώτη Λάμπουρα, και την λάτρεψα, αλήθεια! Δώσαμε «Ανάσα και αέρα»!

-Οπότε, πράγμα νούμερο 1: πα – πά!

(παπούτσια αθλητικά), για πολύ περπάτημα!

-Πράγμα 2: μμμ, κάτσε να σκεφτώ…Α, ναι!

Ένα βιβλίο! (είμαι κουλτουριάρης, βλέπεις…!) Αλλά νομίζω ότι θα το αγοράσω από εκεί! Θυμάμαι ένα μικρό – υπέροχο βιβλιοπωλείο στο κέντρο, σε έναν πεζόδρομο κάθετα στην παραλιακή, ανεβαίνοντας δεξιά. Έκει θα πάω!

-Και θα χρειαστώ και ένα τρίτο πράγμα…Σωστά;

Αν ήμαστε πίσω 20 χρόνια (+) θα σου έλεγα το γουόκμαν μου. Τώρα δεν έχω, δεν έχω ούτε κασέτες, αλλά δεν έχω αγοράσει και ακουστικά για το καινούριο μου iPhone, οπότε μάλλον με βλέπω να τραγουδάω στο δρόμο…! Χιχι!(Αναρωτιέμαι, αν με περνούν για τρελό , όσοι με βλέπουν να άδω περπατώντας.)

photo_1: Ο «Μητσάρας», που λέει και ο Ηλίας, το ανηψάκι μου, τρώγοντας (μαζί και η μπλούζα και το πάτωμα!) σουβλάκι!

Και, εντέχνως, περνώ στην επόμενη τριάδα!

(καμία σχέση με τις τριάδες στο στοίχημα…)

Τρία τραγούδια, το λοιπόν, που ακούω στο δρόμο για την Σαλόνικα…(3 τραγούδια…επί 4 λεπτά το ένα…12 λεπτά! Σε μία διαδρομή 4 περίπου ωρών…;;; Δε μας τα λες καλά, πλάκα με κάνεις;!)

Θα σου πω, οπότε, τρία τραγούδια, που θα άκουγα περπατώντας στην «μεγάλη φτωχομάνα» από τα γουόκμαν μου ή τα ακουστικά του κινητού μου (iPhone, είπα! Και ναι, καλά κατάλαβες! Επί της ουσίας, τρία τραγούδια, που θα λάλαγα!)

Τραγούδι 1ο: «Τώρα – τώρα», γιατί είναι επίκαιρο και (σοβαρεύω τώρα) πρέπει να είμαστε – πάντα – στην πρώτη γραμμή της πάλης και των διεκδικήσεων. Τίποτα δεν μας έχει χαριστεί.

Τραγούδι 2ο: το τραγούδι, που θα βγάλουμε σε λίγο καιρό με τον Παρασκευά, δε θα σου πω κάτι άλλο, γιατί είναι έκπληξη…!

(Και, ναι, ένα τραγούδι δικό μου, υπάρχει πρόβλημα;;!)

Τραγούδι 3ο: δεν σου είπα…;;! Αν δεν παινέψω το σπίτι μου, θα πέσει να με πλακώσει. Οπότε πάρε τώρα έναν «Τσε στην Νέα Υόρκη»…Ξέρεις, διαβάζει τις συνεντεύξεις μου και αν δεν έχω γράψει δέκα πράγματα γι αυτόν, μου κόβει και από μία συναυλία από το πρόγραμμα της περιοδείας.

Τέλος, και με αυτή την τριάδα!

(Περιμένεις λίγο να δω στα μέιλ μου, τι άλλο είναι που πρέπει να γράψω; Έλα, σε ευχαριστώ! Μισό λεπτό θα κάνω!)

photo_2: Αχ….

Επέστρεψα!

Τελευταία τριάδα! Θα σου γράψω τρία πράγματα, που έχω αποφασίσει να κάνω το 2026…(ωραίος αυτός…έχουμε φτάσει στην άνοιξη, αχνοφαίνονται τα Χριστούγεννα, αλλά να γράψω για αυτή την χρονιά…! Σαν «τη κοπή τη πίτα», που στην Ελλάδα μέχρι Απρίλιο την εκόβουμε! Τεσπά!)

*επιθυμία 1η, και λέω επιθυμία, γιατί η απόφαση με δυσκολεύει! Θα καταλάβεις!

Να σε πω μία λέξη;; Γυμναστήριο…Τελεία…

Πάμε παρακάτω, γρήγορα!!

**επιθυμία 2η, με απόφαση εδώ, ειλημμένη κιόλας! Διαφημισούλα ακολουθεί και πάλι (μα τι νόμιζες, ότι δεν θα υπάρχει τοποθέτηση προϊόντος;;!): το τραγούδι, που σε λίγο καιρό θα βγάλουμε με τον Παρασκευά…! (τύμπανα αγωνίας…)

***3 αστεράκια, πάμε να τελειώνουμε!

Επιθυμία 3η, πολύ προσωπική, έτσι μου είπε ο καλός δημοσιογράφος…και την κρατάω για μένα (μα, μη θες όλα να τα ξέρεις, παλιοκουτσομπόλη…)

photo_3:  Ηρώδειο το καλοκαίρι…Τουραντότ…ο Ανδρέας μας τα σκηνικά!

Αυτά, φίλε μου!

Πήγε 03:17, γράφω συνεντεύξεις από την ώρα που γύρισα σπίτι (20:00), μετά από την πρόβα…

Αλλαααά, τέλος! Επιτέλους!

Οπότε να με συμπαθάς, που έγραψα έτσι, σα να μην είμαι εγώ…καταλαβαίνεις τώρα! Έπρεπε να χαλαρώσω!

Σε ευχαριστώ, που μου έκανες παρέα!

Εγώ θα πάω να κοιμηθώ τώρα, αφού φάω κάτι τις…! Εσύ, μην τα ξαναλέμε!

Εισιτήριο, για το θέατρο Αυλαία, ιδανικά σε περιμένουμε όλες τις μέρες!!

Θα τα πούμε εκεί, στις 27-28 του Μάρτη! Μέχρι τότε, σε χαιρετώ!

(Και μην τρως αμάσητα όσα σου σερβίρουν, ναι;;! Καλά, θα στα πω από κοντά!)