at a glance
Top

Οι σημειώσεις του Αλέξανδρου Δαβιλά

κείμενο Ι αλέξανδρος δαβιλάς */* φωτογραφίες | αρχείο αλέξανδρου */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

πράσινο στην Ποσειδώνος

Λίγους μήνες πριν.

Κάπου διάβασα ότι πρέπει να σηκώνεσαι αμέσως από το κρεβάτι, όταν ξυπνάς το πρωί. Έτσι θα έχεις ενέργεια για όλη την μέρα και θα είσαι πιο ευδιάθετος… Δεν είμαι σίγουρος ότι θα λειτουργήσει σε εμένα, το πρωινό ξύπνημα ποτέ δεν ήταν το αγαπημένο μου. Αλλά, σήμερα, λέω να το δοκιμάσω.

Πλέον μηχανικά θα φτιάξω καφέ, μηχανικά θα ετοιμαστώ και μηχανικά θα μπω στο αμάξι.
Είμαι στην Ποσειδώνος, κολλημένος στην κίνηση. Είναι σίγουρο ότι θα αργήσω στο γύρισμα, όπως είναι σίγουρο ότι ο καφές που φτιάχνω είναι άθλιος, αλλά συνεχίζω κάθε μέρα να τον φτιάχνω.
Δεν μου αρέσει να αργώ.

Τα στενάκια στο Παλιό Φάληρο είναι λαβύρινθος, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή. Δεν έχω ιδέα που είμαι, το gps θέλει να με βγάλει πάλι στην Ποσειδώνος, κάνω την επανάσταση μου και το κλείνω. Είμαι στην Καλλιθέα, για κάποιο λόγο δεν έχει κίνηση εδώ. Το κινητό μου χτυπάει, αν είναι από το γύρισμα θα τους πω χίλια συγγνώμη, αλλά δεν είναι…

Με παίρνει ο Βασίλης Τριανταφύλλου. Έχω καιρό να μιλήσω μαζί του.
“-Καλημέρα

– Καλημέρα. Σε πετυχαίνω σε περίεργη φάση;

– Είμαι στην Καλλιθέα προσπαθώ να φτάσω στο γύρισμα.
– Έχεις λίγο χρόνο να τα πούμε;

– Πες μου, ναι.

– “Η Ανάσταση” του Λέοντος Τολστόι στο θέατρο Νους. Το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψε και ίσως το πιο εμβληματικό. Ένα έργο για τη συνείδηση, την ευθύνη, τη δεύτερη ευκαιρία. Θα παίζουμε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00, οι πρόβες ξεκίνησαν και θέλω να είσαι στην ομάδα. Σε ενδιαφέρει;”

 

 

Το τηλεφώνημα διήρκησε 2 λεπτά.

Είμαι, πάλι, στην Ποσειδώνος…
Νιώθω τιμή, και άγχος, είναι ένα δύσκολο έργο. Αλλά νομίζω θα τα καταφέρω! Σε 25 λεπτά έχω φτάσει στο γύρισμα, τελικά δεν άργησα.

“Άγιος Έρωτας” στον Alpha.

Μια σειρά που έχει κερδίσει τον κόσμο και για να πω την αλήθεια, έχει κερδίσει και εμένα. Κάνω τον “Τάσο”, ένα καλό παιδί που φοβάται και το πληρώνει λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει.

Μου αρέσουν αυτοί οι ρόλοι. Οι ήσυχοι. Οι εσωτερικοί. Οι επικίνδυνοι, χωρίς να φωνάζουν. Έχω τρεις σκηνές σήμερα. Λογικά, θα φύγω νωρίς. Μετά από 4 ώρες είμαι πάλι στο αμάξι.

Το βράδυ έχω μάθημα. Εδώ και κάποιους μήνες, είμαι δάσκαλος σε μια ερασιτεχνική ομάδα. Δεν ξέρω αν είμαι καλός, αλλά ξέρω ότι μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω. Με τα παιδιά θα ανεβάσουμε μια παράσταση το καλοκαίρι. Ήθελαν κωμωδία… αν και το φοβήθηκα λίγο στην αρχή, εν τέλει νομίζω ότι θα βγει ένα πολύ καλό αποτέλεσα!

Είναι μαγικό να ασχοληθείς με το θέατρο, και δεν χρειάζεται να είσαι επαγγελματίας για να το κάνεις!

Βρήκα πάρκινγκ κάτω από το σπίτι μου!

Αυτό από μόνο του είναι μια μικρή νίκη.
Κάνω πολλά πράγματα και μου αρέσει! Νιώθω χρήσιμος και κάποιες στιγμές μέσα στην μέρα, νιώθω υπερήφανος.

Ψάχνω πληροφορίες για την “Ανάσταση” του Τολστόι, στο mail μου είναι το πρώτο μέρος από την διασκευή που έκανε η Δάφνη Λιανάκη. Η ανησυχία που ένιωθα το πρωί έφυγε αμέσως… ήρθε η σιγουριά και η ανυπομονησία.
Θα κάνουμε μια καλή παράσταση!!

Είμαι χαρούμενος σήμερα, είμαι και λίγο κουρασμένος αλλά δεν με πειράζει καθόλου. Γιατί στο τέλος της μέρας, μέσα στην κίνηση, στα γυρίσματα, στις πρόβες, στα μαθήματα, ακόμα και στο άθλιο καφέ που συνεχίζω να φτιάχνω, βρίσκω κάτι που μοιάζει με ανάσταση. Μικρή, καθημερινή, αλλά είναι δική μου. Και αυτό αρκεί για να ξυπνήσω ξανά αύριο, όχι αμέσως, αλλά με λίγη περισσότερη όρεξη.

*Ο Αλέξανδρος Δαβιλάς πρωταγωνιστεί στην θεατρική παράσταση “Η Ανάστασις” του Λέοντος Τολστόι, σε σκηνοθεσία Βασίλη Τριανταφύλλου και παρουσιάζεται στο θέατρο ΝΟUS, στο κέντρο της Αθήνας, κάθε Σαββατοκύριακο έως και 5 Απριλίου. Παράλληλα, ο Αλέξανδρος συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά του ALPHA “Άγιος Έρωτας”.