κείμενο | ένκε φεζολλάρι */* φωτογραφίες | kiki pap */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου + τάσος θώμογλου
... κι οι φίλοι μου, η δύναμη μου
Πως να χωρέσεις τη ζωή ενός διανοούμενου, ενός ποιητή, λογοτέχνη, κινηματογραφιστή, επί μιάμιση ώρα στη σκηνή; Πως να αρθρώνεις το λόγο του, το είναι του, τον πόνο του, τους έρωτες του; Πώς είναι να καλείς την Μαρία Κάλλας, αυτό το θείο πλάσμα που πέρασε στον πλανήτη μας και να μην βουρκώνεις; Αλήθεια, πώς μπορείς να ψάχνεις τους δολοφόνους του, να ενστερνίζεσαι τον ΄΄Πιερ΄΄ και να αναρωτιέσαι μαζί του ΄΄ποιος σκότωσε τον Πιερ Πάολο Παζολίνι’΄΄.
Related posts:
O Χρήστος Δημητρίου αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Οι σημειώσεις της Ρέινας Εσκενάζυ
φωτισμένα σκοτάδια...
φωτισμένα σκοτάδια...
Οι σημειώσεις του Γιάννη Καραούλη
Εκ των υστέρων χρονογράφημα
Εκ των υστέρων χρονογράφημα
Στην παράσταση "Sylvia"
Οι σκύλοι (δεν) είναι άνθρωποι
Οι σκύλοι (δεν) είναι άνθρωποι
Οι σημειώσεις του Τάσου Σωτηράκη
χωρίς σκοτάδι, δεν υπάρχει φως...
χωρίς σκοτάδι, δεν υπάρχει φως...
Στην παράσταση "Football: Το παιχνίδι της ανθρωπότητας"
παίξε μπαλίτσα, άνθρωπε....
παίξε μπαλίτσα, άνθρωπε....





