Με πιάνω καμιά φορά, όταν ετοιμάζω το σακίδιο μου πριν από την πρόβα, να αντιμετωπίζω την διαδικασία με ιδιαίτερη προσήλωση. Με μια σοβαρότητα που ταιριάζει περισσότερο σε προετοιμασία για ορειβασία σε κάποιο βουνό, παρά σε μια μετάβαση στο αστικό περιβάλλον.
Στην πραγματικότητα, αν εξαιρέσει κανείς την αντίθεση φύσης-πόλης, η πρόβα για ένα σωματικό project και η ορεινή ανάβαση έχουν αρκετά κοινά στοιχεία. Υπό την έννοια, ότι προσπαθώ να προβλέψω τις σωματικές και ψυχικές ανάγκες, ώστε να απολαύσω όσο περισσότερο την διαδικασία με την λιγότερη δυνατή καταπόνηση.
Σε αυτά τα πλαίσια, τρία πράγματα που φέρω πάντα μαζί μου είναι:
Μούρα:
Βατόμουρα, φράουλες και Μύρτιλα. Άμεσα διαθέσιμη ενέργεια χωρίς να σε λιγώνει. Από τις πιο εύχρηστες τροφές για σωματικές πρακτικές. Πάθος που μοιράζομαι και με άλλα μέλη της ομάδας, καθώς ανταλλάσουμε πληροφορίες για το πού βρήκαμε τα πιο φρέσκα και φθηνά μούρα στην αγορά.
Ταϊλανδέζικο θερμαντικό λάδι:
Ακόμα και με σωστή προθέρμανση, το σώμα μπορεί να αργήσει να ζεσταθεί ομοιόμορφα. Πασαλείβομαι, λοιπόν, και για τα επόμενα 10 λεπτά νιώθω οτι πήρα φωτιά, αλλά μετά είμαι πιο ασφαλής από τραυματισμούς.
Bonus: Η έντονη μυρωδιά του ανοίγει το αναπνευστικό. Το χρησιμοποιώ συχνά και ας γκρινιάζουν τα συγχορευτά μου, ότι μυρίζει όλη η αίθουσα.
Έντυπο υλικό της παράστασης «Fauves»:
Λόγω του συλλογικού χαρακτήρα της ομάδας, πέρα από την καλλιτεχνική διαδικασία, μοιραζόμαστε και τις ευθύνες της παραγωγής. Συνεπώς αφισάκια, flyers, αυτοκόλλητα, δεν λείπουν από την τσάντα μου. Η παραγωγή μας είναι αυτοχρηματοδοτούμενη, οπότε η προώθηση αυτής πέφτει στα χέρια όλων μας.