Μου αρέσει πολύ η διδασκαλία. Τα τελευταία χρόνια διδάσκω στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Βασίλης Διαμαντόπουλος» . Η επαφή με νέους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο με κρατάει σε εγρήγορση, σε σχέση με τη δουλειά μου.

Πρόσφατα, ξεκίνησα ένα podcast για το βιβλίο που λέγεται «όχι άλλο στο ράφι!»

Από μικρός, μου άρεσε το ραδιόφωνο ως μέσο επικοινωνίας. Είναι σαν να δίνω ένα ραντεβού για να μιλήσω για βιβλία που με έχουν στιγματίσει και που με τίποτα δεν πρέπει να μείνουν στο ράφι. Ο βασικός λόγος, όμως, που το έκανα είναι και πάλι εκπαιδευτικός. Πως οι νέοι άνθρωποι θα αντιληφθούν ότι ο Ντοστογέφσκι- για παράδειγμα- μπορεί να τους αλλάξει τη ζωή και να τους βοηθήσει στις αποφάσεις τους.

Μένω στο κέντρο, εδώ και πολλά χρόνια. Λατρεύω να είμαι μέσα στη βαβούρα, με την επιλογή –όμως- να βρίσκω και την ησυχία μου. Έτσι, μένω ψηλά σε ένα πολύ μικρό σπίτι που έχει ησυχία, αλλά και παράλληλα είσαι στην καρδιά της πόλης.

Οι παρέες μου προέρχονται από πολλές στιγμές της ζωής μου. Επειδή, μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, μπορεί να έχω φίλους από το σχολείο μέχρι το θέατρο.

Μου αρέσει που- ακόμη- ανακαλύπτω την πόλη.

Αυτό, με κρατάει να θέλω να ζω εδώ. Είναι δύσκολα, αλλά βρίσκω μια ανθρωπιά στη Θεσσαλονίκη που με συγκινεί και δεν πρέπει να τη θεωρούμε δεδομένη.

«Η Αφροδίτη του Μποτιτσέλι» ήρθε στη ζωή μου, τόσο όμορφα και χαλαρά. Αρχικά μίλησα με τα παιδιά, το Βαγγέλη και το Φώτη που έχουν το «Σαμποτάζ» στην Λώρη Μαργαρίτη. Γνωρίζω τα παιδιά, από τότε που είχαν το «Bau’s» στην Ναυαρίνου. Σχεδίαζαν να ανακαινίσουν το μαγαζί και να δημιουργήσουν ένα μικρό stage για παραστάσεις και μουσικές βραδιές. Εδώ έρχεται και η αγαπημένη μου Ροδή Στεφανίδου, που ενώ τόσα χρόνια γνωριζόμασταν κάτω από άλλους «ρόλους» στο ΚΘΒΕ…. Αυτή τη φορά, δουλέψαμε μαζί ως συγγραφέας και σκηνοθέτης, αντίστοιχα. Με κινητοποίησε, λοιπόν, η παρέα.. μια λέξη, λίγο «παλιά», αλλά από την αρχή των προβών μέχρι το τέλος, αυτό που κρατήσαμε ήταν πως είμαστε μια παρέα…Δεν πιεστήκαμε καθόλου. Οι πρόβες ξεκίνησαν την περίοδο που ήταν κλειστό το μαγαζί λόγω ανακαίνισης, άρα κάναμε πρόβες εκεί. Θυμάμαι,  ότι μας άρεσε που βρισκόμασταν και γελούσαμε και παράλληλα φτιάχναμε και κάτι …

Εδώ έρχεται η Αθηνά.. ένα κορίτσι που αρχικά γνώρισα στα θεατρικά εργαστήρια και έπειτα την προετοίμασα για τις εισαγωγικές εξετάσεις στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ. Και πέτυχε!

Η Αθηνά είναι στο δεύτερο έτος της σχολής. Όταν διάβασα αυτό τον μονόλογο, μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό μου το πρόσωπό της, οι εκφράσεις της, το χιούμορ της .. η παρέα της ..

Ήμουν σίγουρος ότι έπρεπε να το παίξει αυτή ! Η αμοιβαία εμπιστοσύνη που μου είχαν ο Φώτης, ο Βαγγέλης και η Ροδή βοήθησε να τους πείσω γρήγορα να πάρουμε στην παράσταση μια φοιτήτρια και όχι μια απόφοιτη. Μετά, το «ταξίδι» ξεκίνησε..

Αυτή η παράσταση έχει κάτι το ιδιαίτερο. Έφερε κοντά τους καλλιτέχνες της πόλης. Κάθε Κυριακή έρχονται καλλιτέχνες ηθοποιοί και σκηνοθέτες από το ελεύθερο θέατρο και φυσικά από το ΚΘΒΕ. Μετά την παράσταση, συνήθως, θα πιούμε ένα κρασί και θα συζητήσουμε για τα προβλήματα της πόλης. Η κάθε επιλογή έχει τα υπέρ και τα κατά. Αυτή τη στιγμή, η Θεσσαλονίκη παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, έχουν δημιουργηθεί δύο καινούργια θέατρα (Τεχνών και Αμαλία ) και υπάρχει κινητικότητα .. αλλά, γενικά οι νέοι ηθοποιοί θέλουν να κατέβουν στην Αθήνα..

Η Δραματική Σχολή είναι σαν ένα σπίτι με πολύ  κόσμο βαβούρα και δημιουργία . Είμαι τυχερός γιατί όλοι οι καθηγητές είμαστε άνθρωποι της πόλης ,της ίδιας γενιάς και γνωριζόμαστε από πολύ μικροί. Συνεννοούμαστε πολύ γρήγορα και έτσι κερδίζουμε χρόνο στα διαδικαστικά της σχολής.

Το podcast το άφησα λόγω πίεσης χρόνου, αλλά θα το ξαναπιάσω το καλοκαίρι πολύ δυναμικά, γιατί είναι η μεγάλη μου αγάπη. Θα ήθελα κάποια στιγμή να έχω την δική μου εκπομπή για βιβλία και θέατρο σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό. Είναι κάτι που δεν έχω δοκιμαστεί ακόμη..

Ποιά είναι μια καλή παράσταση, για μένα; Μια καλή παράσταση την κάνουν οι άνθρωποι. Η επιλογή των συνεργατών είναι πολύ σημαντική. Μπορεί να θέλεις να δουλέψεις με κάποιον, αλλά το timing και οι ανάγκες του καθένα να μη συμβαδίζουν και να γίνει μετά από χρόνια. Όταν η ομάδα των συντελεστών έχει τις ίδιες ανάγκες γίνονται όλα πολύ πιο εύκολα.

Τα επόμενα σχέδια μου είναι να ασχοληθώ με το podcast λίγο παραπάνω , παράλληλα να συνεχίσω στη Δραματική Σχολή και στα καλλιτεχνικά εργαστήρια του ΚΘΒΕ. Μια άλλη μου ανάγκη, είναι ν´ ασχοληθώ με το εφηβικό θέατρο . Να δημιουργηθεί ένα στέκι, όπου θα ανεβαίνουν έργα γύρω από την εφηβεία και τους προβληματισμούς της.

Ο Δημήτρης, μεταξύ άλλων, σκηνοθετεί την “Αφροδίτη του Μποτιτσέλι” της Ροδής Στεφανίδου, με την Αθηνά Ζευγαρίδου, στο “Σαμποτάζ” στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, Λώρη Μαργαρίτη 5, κάθε Κυριακή.