Η Δήμητρα αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο της για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτό το φθινόπωρο. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια της, τελευταία! Three, two, one, action!

Η τσάντα μου είναι ένα αντικείμενο με το οποίο συνδέομαι τόσο πολύ, που αν δεν ξεσκιστεί από πάνω μέχρι κάτω δεν το αλλάζω. Έχει αποτελέσει στο παρελθόν την πιο συχνή αφορμή για μαμαδίστικη κριτική και παρέμβαση. Σίγουρα κάθε πρωί θα κουβαλήσει κι ένα καινούργιο μολύβι που θα χάσω κατά τη διάρκεια της ημέρας (λες να τα τρώει η τσάντα μου;), γυαλιά ηλίου που ποτέ δε βγάζω να φορέσω (ίσως να έχουν γίνει θρύψαλα εκεί, κάπου, κάτω, στα βάθη της)  και το βιβλίο με τα σήματα οδήγησης που ωχ παναγία μου πλησιάζει η μέρα να τα δώσω και δεν το έχω τελειώσει, αν δεν τα περάσω, θα περιλουστώ την αποτυχία μου και θα γυρίσω στην Αθήνα όλο απογοήτευση για τον εαυτό μου που δεν κατάφερε το ένα και μοναδικό πράγμα που είπε θα κάνει στην 3μηνη φθινοπωρινή παραμονή του στη Λάρισα: ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΔΙΠΛΩΜΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ!

Στη Λάρισα, λοιπόν, με βρίσκει το φετινό φθινόπωρο, στη γενέτειρα μου, οπότε τα 3 πράγματα (εντάξει τελικά δεν ήταν ένα) που έχω αποφασίσει πάση θυσία να κάνω αυτό το φθινόπωρο δεν θα μπορούσαν να μην επηρεαστούν από την παραμονή μου εδώ:

Να καταφέρω να κάνω “Το Μεγάλο Ξεσκαρτάρισμα Πραγμάτων” που καταλαμβάνουν ολόκληρο σχεδόν το χώρο του παιδικού μου δωματίου, στο οποίο με δυσκολία χώρεσα τώρα που ξαναήρθα. Πόσο ζηλεύω τους ανθρώπους που με ευκολία αποχωρίζονται αντικείμενα.

Να πιώ τσίπουρο με γλυκάνισο ώστε να είμαι μια άξια Θεσσαλή και το σόι από τον Τύρναβο να είναι περήφανο για μένα!

Α! Τρίτο; ΔΙΠΛΩΜΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ!!!

Photo 1: Τα μούτρα της Ειρήνης. Σε κάθε παράσταση ερωτεύομαι και μια (τουλάχιστον) ψυχή. Τώρα στο “Καπλάνι της Βιτρίνας” είναι αυτή, της παρτενέρ μου της Ειρήνης.

Απότομη αλλαγή θέματος γιατί ως συνήθως αφαιρέθηκα, άρχισα να σκέφτομαι ό,τι να ‘ναι και επέστρεψα, τι είπαμε; Α! Ναι! 3 τραγούδια.

Η αλήθεια είναι πως το να ακούω μουσική στο δρόμο μου για οπουδήποτε είναι κάτι που μου έμαθε η Αθήνα. Το Journey In Satchidananda της Alice Coltrane είναι ένα κομμάτι στο οποίο επιστρέφω συνεχώς κάθε φορά που είμαι στο δρόμο και φοράω τα ακουστικά μου. Στα πολύ πολύ ΠΟΛΥ δύσκολα πρωινά, ωστόσο, θα με βοηθήσει ο ένας και μοναδικός Lil Nas X με το Industry Baby, συγγνώμη παιδιά, αυτή είναι η αλήθεια. Τον τελευταίο μήνα, κάθε μέρα, πριν ξεκινήσει η παράσταση ακούω το Casta Diva. Αυτό είναι ένα δώρο που κάποιος μου έκανε καταλάθος, βάζοντάς το ένα βράδυ της άνοιξης πριν από μια παράστασή μας στην Αθήνα. Από τότε δεν έχει παράσταση χωρίς κάστα ντίβα! Τώρα τελευταία το πρώτο κουδούνι συγχρονίζεται με το τέλος του κομματιού.

Κάποια μουσικά κομμάτια, κάποια αντικείμενα, κάποιες επιλογές είναι από μόνα τους ένας ολόκληρος κόσμος. Ό,τι από μόνο του είναι ένας ολόκληρος κόσμος, μου φαίνεται σπουδαίο.

Photo 2: Μάλλον το αγαπημένο μου μέρος στη γη.

Photo 3: Η γιαγιά η Κούλα, η γιαγιακούλα. Τα μάτια της είναι τυφλά, από κάπου βλέπει όμως, δεν έχω καταφέρει να καταλάβω το κόλπο της.

* Η Δήμητρα Καραγιώργου συμμετέχει στο “Εσωτερικό” που παρουσιάζεται στο Βαφοπούλειο Θέατρο Θεσσαλονίκης, Παρασκευή 10 και Σάββατο 11 Νοεμβρίου. Παράλληλα, λαμβάνει μέρος στο “Καπλάνι της βιτρίνας” της Άλκης Ζέη, σε σκηνοθεσία Δήμητρας Λαρεντζάκη, στο Θεσσαλικό Θέατρο.