Στη μια μεριά ένας νότος, πασπαλισμένος με κοσμήματα, Κυδαθηναίων, Ολυμπιακό και μπαμπά. Στην άλλη μεριά ένας βορράς πασπαλισμένος με βιβλία, φίλους, σχολείο, μαμά. Και πρόκειται για έναν διαχωρισμό που υπηρετεί μονάχα τον μικροαστικό όρο της «συνεννόησης» με τον δέκτη, μιας που βορράς, κοσμήματα, μαμά μπαμπάς νότος και φανέλες του Τζόρτζεβιτς ανακατεύονται ανεπαίσθητα και ασύμμετρα, με το νοστιμότερο φαγητό της ανθρωπότητας: Τη μνήμη. Μια μνήμη που κεντάει το χαλί της καταγωγής και των πόλεων που έχω περπατήσει.

Τα τελευταία χρόνια περπατώ στην Αθήνα, υπό το πρίσμα μίας πιο καθαρής ρουτίνας πλέον, με τον Γιωργίνο ωστόσο να καραδοκεί ανά πάσα στιγμή. Στέκομαι αμήχανος απέναντι στο γεγονός ότι η Κυδαθηναίων του Γιωργίνου μεταμορφώνεται σε μια θεατρική Ευμολπιδών, στο ‘τι ο Γιωργίνος αδυνατούσε να φανταστεί πως θα σουλατσάρει στον Κεραμεικό με την ιδιότητα του ενήλικα απασχολούμενου στον τομέα των παραστατικών τεχνών και στο ‘τι, ο τσάλμαντερ της αγουροσίνης μεταμορφώνεται σε έναν Τσάριζαρντ της αυτοαναφορικότητας για επαγγελματικό σκοπό.

Στέκομαι επίσης αμήχανα, απέναντι στο ότι οι ίδιες οι πόλεις της αγουροσίνης, της καταγωγής, οι Αθήνες και οι Θεσσαλονίκες των Γιωργίνων, συνθλίβονται από τις μπόρες των καιρών και οι δρόμοι τους απαρτίζονται από Γιωργίνους ευέξαπτους πλέον, δυνάμει επιβάτες τρένων που συγκρούονται, πολίτες του άστεως που έχει τιγκάρει σκόνη, του άστεως που αρχίζει να μοιάζει με τις μουτσούνες κάποιων εθνικών, αστείων αστών.

Για αυτό το άστυ, για αυτή την πόλη θέλει να σας μιλήσει όχι ο Γιωργίνος. Μα η Μαρία, ο Δημήτρης, ο Μαρίνος, ο Παναγιώτης και ο Γιώργος.

Την «Πόλη ή πώς να κοιμηθείτε ήσυχα».

*O Γιώργος Χιώτης συμμετέχει στη θεατρική παράσταση “Η ΠΟΛΗ ή πώς να κοιμηθείτε ήσυχα”, σε σύλληψη- σκηνοθεσία Παναγιώτη Γκιζώτη, που παρουσιάζεται στο θέατρο Artbox Fargani της Θεσσαλονίκης, δίπλα στη Καμάρα. Μαζί του, Μαρία Καραγκιοζίδου και  Δημήτρης Ροΐδης. Παραστάσεις για δύο Δευτερότριτα 5-6 Μαΐου και 12-13 Μαΐου στις 21:00.