Η Αναστασία αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο της για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο για τη παράσταση κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια της, τελευταία! Three, two, one, action!

Μάης 2025, σχεδόν καλοκαίρι…

Την προηγούμενη εβδομάδα ξεκινήσαμε τις παραστάσεις μας στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στην σκηνή Ωμέγα  με το έργο των Αντώνη και Κων/νου Κούφαλη «Μη σκαλίζεις την άμμο» σε σκηνοθεσία Θεοδόση Σκαρβέλη.

Είναι συγκλονιστικός ο κόσμος που φέρει η κάθε παράσταση.

Πριν πώ τί κουβαλάω στην τσάντα μου πηγαίνοντας στο θέατρο, θα ήθελα να σας πώ τι κουβαλάω μέσα μου.

Έχω μεγάλη περιέργεια αρχικά, για το πώς θα είναι η παράσταση κάθε μέρα, έχω μεγάλη προσμονή σε εναλλαγή πάντα με λίγη αγωνία δημιουργική και τέλος έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη στο σύμπαν και στους συνεργάτες που όλοι μαζί  συναντηθήκαμε και συναντιόμαστε κάθε βράδυ για να παίξουμε μαζί και να μοιραστούμε αυτήν την ιστορία με το κοινό.

Η τσάντα μου για το θέατρο έχει μέσα πολλά απαραίτητα. Πέρα από πράγματα που χρειάζεται ο ρόλος μου, η «Θάλεια», και έχω την ευθύνη τους, εν προκειμένω σκουλαρίκια δαχτυλίδια τατουάζ παροδικά και άλλα, το κείμενο οι σημειώσεις και τα μολύβια  επίσης είναι πάντα εκεί, κουβαλάω μαζί μου κάποιο βιβλίο. Το διάβασμα είναι ο προσωπικός μου διαλογισμός και οι μέρες που δεν προλαβαίνω να διαβάσω έστω και λίγο σε μια διαδρομή ή κάποια στιγμή μες στην μέρα, δεν είναι το ίδιο ωραίες με τις άλλες για εμένα. Δεν μπορώ να αποχωριστώ τα ακουστικά μου, δηλαδή την μουσική και δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς ένα μπουκαλάκι νερό.

Φωτογραφία πρώτη: το Χόνγκ Κόνγκ την νύχτα, (ταξιδέψαμε εκεί φέτος με τον “Ιππόλυτο” του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου) ,  που είναι τόσο φωτισμένο που πάντα μοιάζει γιορτινό…

Όταν πηγαίνω με το αυτοκίνητο προς τον Πειραιά ακούω συνήθως ραδιόφωνο, εμπιστεύομαι το τυχαίο και το ακολουθώ τραγουδώντας. Όταν παίρνω το τρένο, ακούω την προσωπική μου playlist. Αυτήν την περίοδο έχω συνδεθεί πολύ με τον David Bowie (ήταν από την αρχή αναφορά σε σχέση με την παράσταση και την Θάλεια) και το “Heroes”, το “My Way” στην εκτέλεση του Sid Vicious που πάλι σχετίζεται άμεσα με τον ρόλο μου για πάνω από έναν λόγους και με εμένα προσωπικά .

Τέλος, έχω κολλήσει με ένα κορεάτικο τραγούδι εδώ και μήνες, που το έχω μάθει απέξω, το τραγουδάει η ηθοποιός Kim Tae-Ri στην σειρά “Jeongnyeon”. Λέγεται “Youth of Mokpo” μιλά για την αγάπη και μοιάζει με σύντομο παραμύθι.

Φωτογραφία δεύτερη: το χωράφι στο εξοχικό των παππούδων μου, όπως έχει μείνει φυσικό- χωρίς παρεμβάσεις- με την θάλασσα μπροστά του…

Τρία πράγμα που έχω αποφασίσει να κάνω αυτήν την χρονιά επί προσωπικού:

Να επιλέγω ακόμη πιο συνειδητά πως διαχειρίζομαι τον χρόνο μου.

Να ακούω ακόμη περισσότερο τον εαυτό μου.

Να ταξιδέψω, να δω τον κόσμο…

Φωτογραφία τρίτη: το Τσίρκο της Κούβας, όπως φαινόταν φωτισμένο απέξω πριν την παράσταση που παρακολούθησα, εδώ στην Αθήνα, πριν κάποιο καιρό. Είχα να δω παράσταση τσίρκου από παιδί και έφυγα με δάκρυα στα μάτια…

* H Αναστασία- Ραφαέλα Κονίδη συμμετέχει στη θεατρική παράσταση “Μη σκαλίζεις την άμμο” των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη και σε σκηνοθεσία του Θεοδόση Σκαρβέλη. Μαζί της, ο Δημήτρης Μανδρινός, ο Σπύρος Μαραγκουδάκης και η Κορίννα Ντουλλάαρτ. Η παράσταση παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στη σκηνή Ωμέγα. Μέχρι 1η Ιουνίου.