κείμενο | βασίλης τριανταφύλλου */* φωτογραφίες | σοφία φυτιάνου + κωνσταντίνος παυλίδης + αρχείο βασίλη */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
ένα χέρι κι η ταχύτητα
Το ξυπνητήρι χτυπάει και δεν το ακούω ποτέ. Ένα χέρι που ξυπνάει από το δικό μου ξυπνητήρι, με χαϊδεύει και μου λέει καλημέρα. Είναι το χέρι της συντρόφου μου, που οφείλω πολλά σε εκείνη. Σηκώνομαι από το κρεβάτι και ξεκινάω τις προετοιμασίες μου. Φτιάχνω την τσάντα μου, που πλέον είναι σε διαστάσεις βαλίτσας κάνω την περιποίηση μου και φεύγω από το σπίτι πάντα με την μηχανή μου, χωρίς να έχω πιει καφέ.




