κείμενο Ι νίκος μέλλος */* φωτογραφίες | χρήστος συμεωνίδης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
Σκέψεις που κόλλησαν στην κίνηση
Πρωινό στην Αθήνα, σημαίνει άγχος από την προηγούμενη μέρα, για το πόση ώρα θα είσαι στο δρόμο σταματημένος.
Ξύπνημα πάντα 2,5 ώρες πριν από το γύρισμα, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω λιγότερο από 1 ώρα να φτάσω στο σετ και χρειάζομαι 1,5 ώρα για να ξεκινήσω την μέρα μου .
Το παγωμένο ντουζ το πρωί είναι βασικό κομμάτι της ζωής μου πλέον και βλέπω ότι τις φορές που δεν θα το κάνω, κάτι δεν λειτουργεί καλά.
Παραδόξως, μου αρέσουν πιο πολύ τα ομαδικά γυρίσματα, παρότι κρατάνε περισσότερο, αισθάνομαι πιο ασφαλής σε αυτά, διότι ακόμα και αν η διάθεση μου δεν είναι καλή, είτε θα φτιάξει, είτε θα μπορέσω να «κρυφτώ» ανάμεσα στους πολλούς συναδέλφους και να μην με πάρει κάποιος χαμπάρι.
Οι διαδρομές στο δρόμο έχουν γίνει τόσο μεγάλες, που αναγκαστικά έχω βρει ένα τρόπο να τις περνάω δημιουργικά .
Related posts:
...γιατί για τον καθένα, αλλιώς μετράει ο χρόνος...
εκείνος που δεν ονειρεύεται
check in: Θεσσαλονίκη
ψυχ-ανάγνωση ματαίωσης
εβδομαδιαίο μου ημερολόγιο
μια γεμάτη ιστορία να σκεφτείς...




