κείμενο Ι νίκος μέλλος */* φωτογραφίες | χρήστος συμεωνίδης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
Σκέψεις που κόλλησαν στην κίνηση
Πρωινό στην Αθήνα, σημαίνει άγχος από την προηγούμενη μέρα, για το πόση ώρα θα είσαι στο δρόμο σταματημένος.
Ξύπνημα πάντα 2,5 ώρες πριν από το γύρισμα, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω λιγότερο από 1 ώρα να φτάσω στο σετ και χρειάζομαι 1,5 ώρα για να ξεκινήσω την μέρα μου .
Το παγωμένο ντουζ το πρωί είναι βασικό κομμάτι της ζωής μου πλέον και βλέπω ότι τις φορές που δεν θα το κάνω, κάτι δεν λειτουργεί καλά.
Παραδόξως, μου αρέσουν πιο πολύ τα ομαδικά γυρίσματα, παρότι κρατάνε περισσότερο, αισθάνομαι πιο ασφαλής σε αυτά, διότι ακόμα και αν η διάθεση μου δεν είναι καλή, είτε θα φτιάξει, είτε θα μπορέσω να «κρυφτώ» ανάμεσα στους πολλούς συναδέλφους και να μην με πάρει κάποιος χαμπάρι.
Οι διαδρομές στο δρόμο έχουν γίνει τόσο μεγάλες, που αναγκαστικά έχω βρει ένα τρόπο να τις περνάω δημιουργικά .
Related posts:
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
Alcohol is Koza Mostra
Πες μου εγώ πού ταιριάζω;
ο αέρας της Κάτιας
έχεις τρεις επιλογές
Τρεις μέρες, Μία Εποχή




