Ο μήνας που σε στέλνει να περάσεις την αίθουσα ελέγχου στο αεροδρόμιο. Μπες στην ουρά μετά το check in, να πετάξεις όλα σου τα περιττά από το χειμώνα και να μπεις στην πύλη της ανοιξιάτικης απογείωσης σου.
Έμαθες μια ζωή να υπομένεις-κράτα ένα μήνα ακόμα!
Σου μεγαλώνει μέρα και ΄συ χαμπάρι. Μιζεριάζεις το πως θα βγει και αυτός ο χειμώνας.
Ψιτ, μάγκα! Ότι και να γίνει τούτος ο μήνας έχει αίμα. Να σου φτάνει ως το κεφάλι και να σε βάζει σε ασυνείδητα, νέα πλάνα. Μπούρδες ήταν όσα έταξες στο Γενάρη. Πότε υπήρξες συνεπής σε ότι υποσχέθηκες; Γι αυτό σου, λέω…Ο Φλεβάρης είναι η ανακούφιση της αναβλητικότητας σου.
Σαν τον έρωτα που απαρνήθηκες τρις, και δεν αντέχεις άλλο.
Κοιμάσαι και ξυπνάς με την ιδέα του προσώπου που σου λείπει.
Που χαζεύεις την φωτό του, στο προφίλ και βουρκώνεις από την έλλειψη του σπαρταριστού βλέμματος του.
Τζόγαρε σε μαύρο η κόκκινο και η ρούλετα αυτού του “δεύτερου” μήνα, της δήθεν “δευτεράντζας” δεν θα σου φερθεί σκάρτα. Έρωτας νέος είναι ο Φλεβάρης, σου δωρίζει νέα μάτια να κοιτάζεις γύρω…
“Σ’ ένα χαρτάκι από τσιγάρα, έγραψες “φεύγω” πριν σε δω.
Ένα χαρτάκι σαν και τ’ άλλα, αυτά που ‘γράφαν “σ’ αγαπώ”.
Σε παίρνει η νύχτα κάθε βράδυ, αυτή που σ’ έφερνε παλιά,
κι εγώ έχω ακόμα το σημάδι, απ’ του Φλεβάρη τα φιλιά”…