κείμενο Ι χρήστος διαμαντούδης */* φωτογραφίες | λεωνίδας βασιλόπουλος + δημήτρης ασημακίδης + μαίρη λεονάρδου + θεόφιλος τσιμάς */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
κάνε ότι θυμάσαι...
Ξύπνημα το πρωί, δύσκολο το σήκωμα από το κρεβάτι. Ενα γρήγορο σκούπισμα το σπίτι για να μαζευτεί η τρίχα από την γάτα. Φτιάχνω σάκο, καφέ, αρπάζω κλειδιά και φεύγω για γύρισμα.
Ανεβαίνω στο μηχανάκι, χαζο τραγουδάω σε όλη την διαδρομή άσχετα τραγούδια μεταξύ τους. Έχω φτάσει επιτέλους γύρισμα. Δυο γουλιές καφέ, συζητήσεις εφ’ όλης της ύλης, πρόβα για την σκηνή, λήψη και όλο από την αρχή. Έχει πάει 18:00 γύρισμα τέλος, ανεβαίνω στην μηχανή φεύγω για παράσταση. Ξανα χαζό τραγουδάω τα ίδια άσχετα τραγούδι
Related posts:
Σημασία έχει να μην πετρώνεις
έχεις τρεις επιλογές
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Sergei
κραδασμός καλοκαιριού
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;





