Οι σημειώσεις του Δημήτρη Γαλανάκη

Οι σημειώσεις του Δημήτρη Γαλανάκη

04/05/2022

κείμενο | δημήτρης γαλανάκης */* φωτογραφίες | ανδρέας παράσχος + χάρης αναστασιάδης + μαριάνθη ξυνταριανού-τσιροπινά + δημήτρης γαλανάκης | */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

κραδασμός καλοκαιριού

Ω γλυκό μου λάπτοπ

9:30 το πρωί. Το λάπτοπ μου στα τελευταία του… Έχω το κινητό μου ακριβώς δίπλα, ώστε, αν συμβεί το μοιραίο, η αντικατάσταση να είναι άμεση. Είμαι σίγουρος πως, όταν η μητέρα μου διαβάσει το κείμενο, θα ρωτήσει:

-Τί έπαθε το λάπτοπ, ρε συ Δημήτρη;

Για την ώρα αυτά με το λάπτοπ. Μείνετε συντονισμένοι και συντονισμένες για οποιαδήποτε εξέλιξη.

Βοσκόπουλα και Ξόρκια

Ομολογώ πως, καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ήθελα να φύγω από την Θεσσαλονίκη. Με τον Ανδρέα έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις γι’ αυτό. Αλλά εκεί που σχεδιάζεις πλάνα… ΤΣΟΥΠ! Hex Theatre Group και Bloom Theatre Group. Είμαστε δύο νέες ομάδες της Θεσσαλονίκης ορμώμενες από το τμήμα Θεάτρου. Με τα περισσότερα παιδιά τυχαίνει να ήμασταν μαζί και στην κατεύθυνση υποκριτικής. Απίστευτα πλάσματα! Μέσω του φεστιβάλ της Ανοιχτής Σκηνής μας δίνεται η ευκαιρία να συστηθούμε στο κοινό της πόλης με δύο δουλειές που δημιουργήσαμε εντός σχολής: ΜΑΓΙΣΣΕΣ: Αυτή η Ιστορία (δεν) είναι δική μας και Όνειρο στο κύμα.

Και τελικά, κάθεσαι λίγο ακόμα στην πόλη…Κάτι υπάρχει ακόμα. Ένα κομμάτι μου, βέβαια, συνεχίζει να θέλει να φύγει. Αλλά, μετά σκέφτομαι πως ίσως, εδώ, κάτι πάει να δημιουργηθεί…

Η καθημερινότητά μου

ή τα Best Of

-να πω στην Υρώ στο 1:32 να κάνει στροφή.

-Άννα, κράτα αυτό που έκανες.

-να τσεκάρω που είναι το Κοινόβιο του Ευαγγελισμού στη Σκιάθο.

-να δείξω στην Μαρίνα τα παππούτσια.

-αύριο γενική των Ars Moriendi.

-τί εννοείς ότι έχω μόνο εφτά λεπτά για να τις κάνω ζέσταμα;

-Μάγδα, έτοιμος, ξεκίνα να βάζεις.

-πρώτα παίζει η Βάσια και μετά γυρνάμε;

-5,6,7,8.

Ξυπνητήρια κάθε μέρα στις 8:30, 8:32, 8:36, 8:39, 8:41… Αλλά δεν με πειράζει καθόλου. Κουράζομαι για τα σωστά πράγματα.

Ἦτον ἀπόλαυσις, ὄνειρον, θαῦμα

Αυτή την εβδομάδα ανεβάζουμε το Όνειρο στο κύμα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με την ομάδα Bloom Theatre Group. Στην επαφή μου με το κείμενο αυτό με συγκινεί ο όρος φυσικός άνθρωπος: ο άνθρωπος που είναι ένα με την φύση, που ξέρει τον τόπο του σπίθαμή προς σπιθαμή σαν να βρισκόταν για πάντα εδώ, που λιμπίζεται την θάλασσα και λαχταρά να κολυμπήσει, που μέσα της καταφέρνει να αγγίξει για μια στιγμούλα το όνειρό του.

Ξαναδιαβάζω το κείμενο. “Ποιος είναι ο πιο έντονος κραδασμός;”, θα ρωτούσε ο Ανδρέας. Το καλοκαίρι. Θέλω να πάω θάλασσα.