Ο Ανδρέας αποκαλύπτει τρία πράγματα που θα βάλει στο σάκο του για να φύγει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο πηγαίνοντας για τη παράσταση κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

Ας αρχίσουμε από το βασικά: Είμαι πρωινός τύπος. Ξυπνάω 8.00 η ώρα και 8.01 έχω ήδη σηκωθεί από το κρεβάτι. Τρώω πάντα πρωινό, ενώ παράλληλα ετοιμάζω τον καφέ που θα πάρω στην πρόβα. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Όταν αρχίζω να πεινάω -και για κάποιον λόγο δεν μπορώ να φάω- γκρινιάζω και έχω νεύρα.

Πέρα από τον καφέ, στο σακίδιο μου βάζω πάντα και τον φορτιστή του κινητού μου. Δυστυχώς ή ευτυχώς, συνηθίζω να κάνω πολλά πράγματα παράλληλα (από πρόβα σε δουλειά και από δουλειά σε πρόβα), οπότε πρέπει να είμαι ενήμερος για τυχόν αλλαγές στο πρόγραμμα. Το τρίτο πράγμα που υπάρχει μέσα στο σακίδιο μου είναι φαγητό (συνήθως τοστ ή κάποιο φρούτο. Βασικά και τα δύο, μην κοροϊδευόμαστε). ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Όταν αρχίζω να πεινάω -και για κάποιον λόγο δεν μπορώ να φάω- γκρινιάζω και έχω νεύρα. Σε όλους τους θιάσους που έχω παρευρεθεί, μέχρι στιγμής, με ‘πειράζουν’ λέγοντας μου «πάλι θα φας;».

Φωτογραφία 1:

#καλοκαίρι_2021. Αμοργός. Διακοπές.

Πόσο πολὺ σὲ ἀγάπησα ἐγὼ μονάχα τὸ ξέρω

Ἐγὼ ποὺ κάποτε σ᾿ ἄγγιξα μὲ τὰ μάτια τῆς πούλιας

Καὶ μὲ τὴ χαίτη τοῦ φεγγαριοῦ σ᾿ ἀγκάλιασα καὶ χορέψαμε μὲς στοὺς καλοκαιριάτικους

κάμπους

Πάνω στὴ θερισμένη καλαμιὰ καὶ φάγαμε μαζὶ τὸ κομένο τριφύλλι

Μαύρη μεγάλη θάλασσα μὲ τόσα βότσαλα τριγύρω στὸ λαιμὸ τόσα χρωματιστὰ πετράδια

στὰ μαλλιά σου.[…]  Αμοργός, Νίκος Γκάτσος

Η ώρα έχει πάει 8.40 και είμαι έτοιμος να φύγω από το σπίτι. Βάζω μπρος το μηχανάκι, οπότε αυτό σημαίνει ότι σε ένα οχτάλεπτο είμαι στο θέατρο (πολύ καλό, το ξέρω). Λόγω της μικρής διάρκειας του ‘ταξιδιού’ και της οδήγησης δεν ακούω μουσική, αλλά έχω άλλες συνήθειες, συνυφασμένες βέβαια με τη μουσική.  Ασυνείδητα τραγουδάω κομμάτια της παράστασης και επειδή έχω την αίσθηση ότι δεν με ακούει κανείς, συνήθως τραγουδάω δυνατά με αποτέλεσμα να με κοιτάνε περίεργα στα φανάρια. Πιστεύω, εάν  μετά από χρόνια κάνω την ίδια διαδρομή, ασυναίσθητα θα  μουρμουρίσω ένα από τα τραγούδια της παράστασης και πάλι. Συνηθίζω να συνδέω μια διαδρομή με ήχους, εικόνες και μυρωδιές. Ανεξάρτητα όμως με την παράσταση, μου αρέσει να τραγουδάω/ακούω το «Κοίτα με γλυκιά μου αγάπη». Ένα παραδοσιακό τραγούδι της Δράμας που με συνδέει με τις  παιδικές μου αναμνήσεις και με το χωριό μου, την Προσοτσάνη. Τέλος, μπορεί να επιλέξω να μην κάνω τίποτα από αυτά και απλά να αφήσω να κυριαρχήσει η σιωπή. Άλλωστε τις περισσότερες φορές, η σιωπή έχει μεγαλύτερη μουσικότητα από τη μουσική .

Φωτογραφία 2:

#καλοκαίρι_2021. Αρχαίο Θέατρο Άργους. «Ιλιάδα», ως βοηθός σκηνοθέτη.

Που φάνταζε πανέμορφη και τόσο λυπημένη,

όπως ανθίζουν οι όμορφες όταν μοιρολογούνε,

σαν μιλούν για έρωτα ακόμα και στον πόνο […] Ιλιάδα, Ομήρου

.

Φωτογραφία 3:

#ηλιοβασίλεμα_2021. Αιγαίο πέλαγος.

Γλυκά θα σβήνω, σαν το ηλιοβασίλεμα [..] Ω, ναι, το ξέρω, Μυρτιώτισσα

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Όταν αρχίζω να πεινάω -και για κάποιον λόγο δεν μπορώ να φάω- γκρινιάζω και έχω νεύρα.

Η ώρα έχει πάει 9.00. Ώρα για πρόβα!

 * Ο Ανδρέας Παράσχος πρωταγωνιστεί στη παράσταση για μικρά και μεγάλα παιδιά “Ο γαργαληστής” του Δημήτρη Μπασλάμ, που παρουσιάζεται στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, για όλο το χειμώνα. Βοήθησε στη σκηνοθεσία το Τάσο Ράτζο στην “Ιλιάδα” από το Μικρό Βορρά και φετινή πεποίθηση του (bonus extra) είναι να αναλάβει ένα επιπλέον σκηνοθετικό project.