κείμενο | heidi seraphim */* φωτογραφίες | heidi seraphim
saudade
Έμαθα να ακούω ώρες, ατελείωτες, τζαζ. Ερωτικά σαξόφωνα, μελαγχολικά βιολιά και πληγωμένα κοντραμπάσα… Ένα βράδυ όμως, μου ‘χες πει πως αυτές οι μουσικές μαθαίνονται μόνο με το χορό και την κίνηση του κορμιού. Σε μια από τις υπόγειες μισοσκότεινες μπουάτ της πόλης… να γλιστράς ανάμεσα απ’ τις αναθυμιάσεις του νοθευμένου ουίσκι και τον ιδρώτα των κορμιών. Να σε κρατάω απ’ τη μέση και στα μπλε σου μάτια να λικνίζονται όλες οι θάλασσες του χάρτη. Μοναχά έτσι η μουσική αυτή κρατιέται ζωντανή. Το βινύλιο συνέχισε να χοροπηδάει στο πικ-απ… τι λες λοιπόν, χορεύουμε;
Related posts:
Πρώτο Κουδούνι
Μια ιστορία μικρή
Μια ιστορία μικρή
O Ραφαήλ- Φίλιππος Σαρχοσίδης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Ο Κίμων Κουρής αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Oι Babo Koro αυτοσκανάρονται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Ο Χρήστος Μαστρογιαννίδης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Η Κατερίνα Δαμβόγλου αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές


