Θα βάλω μέσα και άλλους, που βοηθούν όποιον το χρειάζεται  χωρίς να το σκεφτούν, άλλους που γνωρίζουν καλά ότι το “όλοι μαζί” καταφέρνει περισσότερα από το “μόνος”, και εκείνους που έχασαν το δρόμο τους, περιπλανήθηκαν και έζησαν περιπέτειες, μα στο τέλος βρίσκουν τρόπο και γυρίζουν ξανά.

Θα έχει σίγουρα και μια φιλία δυνατή, από εκείνες τις φιλίες που γελούν και κάνουν τρέλες και διασκεδάζουν μαζί, κι όταν έρθουν τα δύσκολα κρατιούνται απ΄ το χέρι, κλαίνε σαν ένας, κοιτάζουν μαζί τη θάλασσα και ψάχνουν λύση.  Και τη βρίσκουν. Από εκείνες που μας δείχνουν ότι δε χρειάζεται να είσαι όμοιος για να είσαι καλός φίλος, ούτε τέλειος για να σ’ αγαπούν.

Θα εξηγεί με απλά λόγια ότι η ζωή είναι κύκλος, κι αν κάποιος δεν είναι κοντά μας, φτάνει που είναι στην καρδιά μας.

Θα θυμίζει πόση χαρά κρύβεται στα απλά, σε ένα βάζο με μέλι, σε μια βροχή στη μέση του καλοκαιριού, σε ένα γεύμα που το μοιράζεσαι, σε μια αγκαλιά της μαμάς.

Θα λέει σίγουρα για την Αλήθεια, καθώς τα ψέματα πληγώνουν τα παιδιά, και θα μιλά για Ελευθερία. Ελευθερία και δικαίωμα να είσαι όποιος θέλεις, όποιος αποφασίσεις, ελευθερία και δικαίωμα να είσαι μοναδικός- μιας και αυτό στ ‘ αλήθεια είσαι.

Και βέβαια θα έχει μέσα έναν έρωτα, αταίριαστο μα ταιριαστό, ανέφικτο μα εφικτό, για να μας μάθει πως όταν αγαπάμε, όλα τα μπορούμε, κι ο κόσμος γίνεται πιο όμορφος .Ότι το “κι έζησαν αυτοί καλά” είναι απλά αυτό που ακούγεται.  

Μια ιστορία γεμάτη φαντασία και χρώματα, όπου κανένα όνειρο δε μένει ανεκπλήρωτο, όπου όλα είναι πιθανά να συμβούν, ακόμα κι αν θες να φτάσεις στο φεγγάρι με μια σκάλα ή να φτιάξεις μια γέφυρα με κορδόνια παπουτσιών ή να γυρίσεις τον κόσμο με αερόστατο. Ή απλά, να είσαι ευτυχισμένος.

Θέλω να γράψω ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι για παιδιά. Μα μετά σκέφτομαι, πως τα παιδιά τα ξέρουν ήδη όλα αυτά.