-Επιτραπέζιο; Γκρινιάρη και φιδάκι; 

-Εσύ θα είσαι ο γκρινιάρης;

-Μμμ…σαχλέ… Καλά, μονόπολη, τζένγκα, ή εκείνο με τις λέξεις, που παίζαμε στο σχολείο;

-Τι θυμήθηκες τώρα; 

-Όνομα-ζώο-φυτό-πράγμα;

-Όχι. Κλέβεις. Τα γράφεις μισά.

-Εκείνο το ηλεκτρονικό με τα ποδόσφαιρα που παίζεις;

-Ξέχνα το!

-Μπουκάλα;

-Πάλι εκεί το μυαλό σου…;

-Κάποιο γνώσεων; Ή είσαι κότα;

-Ναι, και στα αθλητικά να λες ότι είναι άδικο…

-Σκοποβολή με τα ποπ κορν; Όποιος βάλει περισσότερα κερδίζει!

-Ποιά ποπ κορν; Δε χαραμίζω ούτε ένα!

-Να κάνουμε φυσοκάλαμα τα καλαμάκια μας; 

-Τι άλλο θα ξεθάψεις; Τι μου θύμησες τώρα…

-Σκάκι; Ευκαιρία να μάθουμε.

-Το σκάκι είναι για έξυπνους…

-Σιγά ρε επιστήμονα…τότε τάβλι- απλό, ταπεινό, φοιτητικό; Από τότε έχω να παίξω…

-Ε όχι και από τότε…δε θυμάσαι στο ελεύθερο κάμπινγκ, πριν χρόνια; Καλά που είχε η διπλανή παρέα, αλλιώς εκεί θα σε έπνιγα, στα καταγάλανα νερά…

-ω…ναι, το είχα ξεχάσει!

-Μήπως επειδή έχανες;

-Ασχολίαστο… Λοιπόν, χαρτιά; Μουτζούρη, Θανάση, Γάιδαρο;

-Σιγά μην παίξουμε και μπαρμπούτι…

-Καλά, τότε να σου ρίξω μια πασιέντζα; Κάνε μια ευχή!

-Πασιέντζα; Εσύ και η γιαγιά μου…

-Έλα…Κάνε μία!

-Να πάμε ένα ταξίδι σύντομα!

-Καλά, αυτό θα γίνει κάποια στιγμή. Άλλη;

-Να είμαστε όλοι – όλοι όμως- καλά!

[Παύση πάλι]

-Κόψε…