Μου λείπουν οι μέρες που δεν θα έρθουν ξανά. Το Ρέθυμνο, τα live,

οι μέρες σε καταστολή κλεισμένοι με τους κολλητούς μου σε γκαρσονιέρες νεφελώδεις.

Οι μαστουρωμένες βόλτες στη πόλη.

Οι super εξερευνήσεις με τραπεζομάντηλα για μπέρτες και αυτοσχέδιους πυρσούς.

Το να οδηγώ χωρίς δίπλωμα.

Οι μέρες που γλιτώσαμε το ξύλο.

Οι μέρες που δε το γλιτώσαμε.

Γιατί δε μπορώ να αποχωριστώ το τσαντάκι μου; (μπανάνα). Ανά καιρούς προκύπτουν ζητήματα ως προς το μέγεθος, το χρώμα, το σχήμα. Αλλά το περιεχόμενο μένει το ίδιο! Πολλές φορές σκέφτομαι ότι ίσως δεν φταίει το περίβλημα αλλά όλα αυτά τα άχρηστα που βάζω μέσα. Θέλω να αλλάξω, όχι στον πυρήνα αλλά στα μοτίβα που έχω συνηθίσει.

Στιγμές απόλυτης ευτυχίας.

Τετραπλή αγκαλιά με το κορίτσι, την σκύλα και τον γάτο μου.

Το κορίτσι μου είναι παιδί και δεν με κρίνει, με έχει ελεύθερο.

Η σκύλα μου με έμαθε να αγαπάω, να είμαι πιστός, να θέλω να της μοιάσω.

Ο γάτος μου είναι μαλάκας, μοναχικός, απρόβλεπτος και ανεξάρτητος. Με κάνει να σκέφτομαι πάντα 3 κινήσεις μπροστά. Υπομονή δεν έχω στο σκάκι, αλλά μαζί του έχω!

Να σε ρωτήσω κάτι; Εσένα τελικά σου αρέσουν τα γαριδάκια τα ευθεία ή οι κύκλοι;

Παρ’ όλα αυτά είμαι μόνος μου.

Θα γίνω το κορίτσι που αγάπησα.

Οι φίλοι μου φεύγουν.

Οι φίλοι μου δε γυρίζουν πια.

Πες μου εγώ πού ταιριάζω;

Αν είναι έτσι, δε θέλω να είμαι αστέρι, αλλά μια πέτρα στην ακτή.

Όταν όλα θα έχουν γεράσει.

•  Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου συμμετέχει στις ταινίες “.DOG” της Γιάννας Αμερικάνου, “18” του Βασίλη Ντούβλη, το “Sick” by The Callas, και στη τηλεοπτική σειρά της COSMOTE TV «42^οC» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαβασιλείου.