κείμενο | γιώργος νανούρης */* φωτογραφίες | κώστας σοχορίτης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
άκρως εμπιστευτικά
Είναι πολλά τα χρόνια πια και πολλές οι παραστάσεις.
Αισθάνομαι ότι η Θεσσαλονίκη πια με ξέρει, και όχι μόνο με ξέρει, αλλά αισθάνομαι πως με έναν τρόπο μ’ αγαπάει.
Και μ’ έχει κάνει να την αγαπήσω κι εγώ.
Κάθε χρόνο είναι όλοι εκεί, σε όλες τις παραστάσεις, σε όποιο θέατρο κι αν είναι αυτές. Χειμώνα και καλοκαίρι. Την έχω συνδέσει μέσα μου μόνο με ευχάριστες στιγμές, με γέλια, με πολύ πρόβα και ωραία εστιατόρια.
Mε τη Ρίτα μας, φύλακα/άγγελο, με βόλτες στην παραλία, ξενοδοχεία.
Related posts:
Στην παράσταση «Βρωμιά»
Στο Titus Andronicus στο Labattoir, από τον Μικρό Βορρά
Στο Titus Andronicus στο Labattoir, από τον Μικρό Βορρά
Φωτεινή Αθερίδου
Μια μέρα θα πεθάνεις, γι' αυτό πάρτο σερί
Μια μέρα θα πεθάνεις, γι' αυτό πάρτο σερί
Λίλα Μπακλέση
θυμήσου
θυμήσου
Οι σημειώσεις της Μυρσίνης Καρματζόγλου
non stop
non stop
Η Σπυρέλα Γενιτσαρίδου αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Οι σημειώσεις του Θανάση Ζερίτη
ζήτω το έθνος, ζήτω το πένθος
ζήτω το έθνος, ζήτω το πένθος




