κείμενο | γιώργος νανούρης */* φωτογραφίες | κώστας σοχορίτης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
άκρως εμπιστευτικά
Είναι πολλά τα χρόνια πια και πολλές οι παραστάσεις.
Αισθάνομαι ότι η Θεσσαλονίκη πια με ξέρει, και όχι μόνο με ξέρει, αλλά αισθάνομαι πως με έναν τρόπο μ’ αγαπάει.
Και μ’ έχει κάνει να την αγαπήσω κι εγώ.
Κάθε χρόνο είναι όλοι εκεί, σε όλες τις παραστάσεις, σε όποιο θέατρο κι αν είναι αυτές. Χειμώνα και καλοκαίρι. Την έχω συνδέσει μέσα μου μόνο με ευχάριστες στιγμές, με γέλια, με πολύ πρόβα και ωραία εστιατόρια.
Mε τη Ρίτα μας, φύλακα/άγγελο, με βόλτες στην παραλία, ξενοδοχεία.
Related posts:
Στην παράσταση «Το Πλυντήριο»
Λίγο πεύκο να ξεπλυθεί το κρίμα μας
Λίγο πεύκο να ξεπλυθεί το κρίμα μας
Χρίστος Στυλιανού
...κι εσύ που μου μιλάς αληθινά
...κι εσύ που μου μιλάς αληθινά
Οι σημειώσεις του Σταύρου Λίτινα
συνομιλώντας
συνομιλώντας
Ελένη Ράντου
της ζωής της, το πάρτυ...
της ζωής της, το πάρτυ...
Οι σημειώσεις του Χρήστου Κραγιόπουλου
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Οι σημειώσεις του Δημήτρη Τάσαινα
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή




