Και τώρα που ξαναπήγα, ως μεγάλος, τι θα έβλεπα, δεν ήξερα. Από κάτι φωτογραφίες και καρτ-ποστάλ που είχαν πέσει στα χέρια μου περίμενα κάτι σκούρα βράχια, επιβλητικά και άγρια να διακόπτουν, με το δογματικό έτσι – θέλω της φύσης, την επίπεδη γη του νομού Τρικάλων. Ωραίο τοπίο, μάλλον μοναδικό στην Ελλάδα και δεν ξέρω αλλού. Ευκαιρία για φωτογραφίες, περίπατο, ελεύθερη παρατήρηση από ψηλά, οδήγηση σε κακοτράχαλους δρόμους με πολλές στροφές… Με λίγα λόγια μία τυπική εκδρομή σε ένα ακόμη βουνό. Όταν φτάσαμε στη Καλαμπάκα, μετά από μία διαδρομή δύο ωρών μέσω Εγνατίας και Γρεβενών, είδα ότι όντως είχα πέσει μέσα. Τα άγρια βράχια ήταν εκεί, μαυρισμένα και περήφανα, όπως στα καρτ ποστάλ. Αλλά, και ας με συγχωρήσουν οι αγαπητοί φωτογράφοι, το ρητό «μία φωτογραφία = 1000 λέξεις» τουλάχιστον για τα Μετέωρα, μάλλον αποτελεί εξαίρεση.

Πώς να αποτυπωθεί σε μία φωτογραφία, αυτό το δέος που νιώσαμε όταν αντικρίσαμε από κοντά αυτά τα ψηλά, χωρίς ίχνος πρασινάδας, βράχια! Πώς είναι δυνατό να αναπαρασταθεί η έκπληξη μας όταν κάτι τόσο άκομψο και αταίριαστο με την ευφορία των πεδιάδων της περιοχής με τα κελαριστά ρυάκια, μπορεί να είναι ταυτόχρονα τόσο καλαίσθητο και τόσο γοητευτικό! Και όπου και αν περπατάς στους δρόμους της Καλαμπάκας, τα μάτια σου να είναι μονίμως καρφωμένα στα Βράχια των Μετεώρων, μόνο και μόνο για να θαυμάσεις την έμπνευση και τη δημιουργικότητα της φύσης! Και ναι, μπορεί ακόμα και τώρα να επιμένω ότι τα Μετέωρα είναι τόσο άγρια και αυστηρά όσο ένας απόμακρος συνταγματάρχης που στέκεται απέναντι στους στρατιώτες του, αλλά, που να πάρει, σε προσκαλούν να τα επισκεφτείς από κοντά, να σου προσφέρουν για κέρασμα μία θέα που απολαμβάνει κάθε μέρα μόνο ο Θεός!

Ο δρόμος που μας ανέβασε στα Μετέωρα, σε αντίθεση με αυτό που περίμενα, ήταν κάθε άλλο παρά κακοτράχαλος. Παρά τα 613 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας όπου υψώνονται, το οδόστρωμα καλύπτεται με καλοδιατηρημένη άσφαλτο και είναι τόσο πλατύ, που μπορούν να χωρέσουν ταυτόχρονα δύο λεωφορεία. Σαν οδηγός, σας διαβεβαιώνω ότι οι στροφές δεν είναι ιδιαίτερα απότομες και διόλου επικίνδυνες. Αυτό που μπορεί να σας παρασύρει, είναι να αφεθείτε στην ομορφιά του τοπίου που απλώνεται γενναιόδωρα μπροστά στα μάτια σας μετά από κάθε στροφή. Αλλά και για αυτό έχουν προνοήσει: υπάρχουν σε πολλά σημεία του δρόμου, μεγάλα ανοίγματα, όπου μπορείτε να παρκάρετε και να τραβήξετε φωτογραφίες. Θα ανακαλύψετε διαφορετικές ομορφιές αυτού του μοναδικού γεωλογικού σχηματισμού.

Αλλά όχι, αυτός ο ιδιαίτερος τόπος δεν θα σας προσφέρει μόνο θέα. Θα σας αποκαλύψει ένα ακόμα λόγο να αναμίξετε μαζί συναισθήματα δέους, θαυμασμού και θρησκευτικής κατάνυξης. Στη απόκοσμη αυτή γαλήνη κρύβεται μία λαμπρή μοναστηριακή πολιτεία. Μα ναι είναι φυσικό, όπως τα Βράχια ορθώνονται για να ακουμπήσουν το δημιουργό τους, έτσι και έξι μεγάλα Μοναστήρια προσπαθούν να φτάσουν Αυτόν που εξυμνούν και στον Οποίο έχουν αφιερωθεί: η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ή του Μεγάλου Μετέωρου, η Ιερά Μονή Βαρλαάμ, η Ιερά Μονή του Αγ. Στεφάνου, η Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος, η Ιερά Μονή Ρουσάνου, η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά. Κάθε ένα με τη δική του ιστορία, τη δική του αρχιτεκτονική, τη δική του περιουσία. Διαφορετικοί ναοί κοσμημένοι με θαυμαστές τοιχογραφίες που μετρούν πολλά χρόνια ζωής, εικόνες αγίων με ασύγκριτη αρμονία χρωμάτων, ιερά κειμήλια, ξυλόγλυπτα τέμπλα, δεσποτικοί θρόνοι, μουσεία, συνθέτουν τη κληρονομιά της ελληνικής χριστιανοσύνης. Και όλα μετέωρα και προστατευμένα από την σκιά τεράστιων ογκόλιθων!

Θέλετε και άλλα; Να πάτε να τα δείτε μόνοι σας! Απαιτείται να γράψουμε ένα βιβλίο για να σας περιγράψουμε με λεπτομέρεια συναισθήματα και εικόνες. Μόνο που σας συμβουλεύουμε να μην οδηγείτε εσείς. Η προσοχή σας θα είναι στραμμένη στο δρόμο και θα χάσετε πολλά. Βάλτε άλλον…