κείμενο Ι αυγουστίνος κούμουλος */* φωτογραφίες | στεφανία σωτηροπούλου + μάριος χατζηαντώνης + αρχείο antenna tv */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
στο "ακρωτήρι" των σκέψεων του...
Ο ρυθμός της ζωής μου στην Αθήνα, όπως και όλων νομίζω, είναι καταιγιστικός, ακόμα και σε μια «ελεύθερη μέρα» μου θα προσπαθήσω να κάνω τις δουλειές που δεν έχω προλάβει στις υπόλοιπες. Ερχόμενος στην Θεσσαλονίκη με την παράσταση έχω μόνον αυτό, κι έτσι ο χρόνος διαφοροποιείται, κάνω κι άλλα πράγματα προφανώς, δεν είμαι εσώκλειστος στο θέατρο… αλλά νιώθω ότι εστιάζω διαφορετικά και έχω μια άλλη ηρεμία. Κι αυτό το αίσθημα, αυτή η ανάσα είναι κάτι που κρατάω, κάτι που θέλω να το επαναφέρω στον τρόπο που ζω και κινούμε κι όταν είμαι στην Αθήνα, εντός έδρας… σίγουρα ένας πολύ όμορος τρόπος για να κλείσει αυτός ο κύκλος, σχεδόν τελετουργικά.
Σοκάκια, δρόμους από τους οποίους δεν είχα ξαναπεράσει, εκτός από τους κεντρικούς, γνωστούς και πολυσύχναστους, τους πιο μέσα, πιο πάνω, με τις γειτονιές, την ανθρωπογεωγραφία τους, τις γάτες και δυστυχώς… πολλά πανέμορφα εγκαταλελειμμένα κτήρια που ανοίγει το μάτι μου, όταν τα βλέπω και σφίγγεται το στομάχι μου, όταν τα παρατηρώ.




