Μ’ αυτήν έφυγα από το σπίτι των γονιών μου στη Θήβα για να έρθω στην Αθήνα για σπουδές

Τόσα όνειρα, τόσες προσδοκίες, όλη η περιέργεια και η ανυπομονησία για το άγνωστο ακόμα τότε ταξίδι της “ενηλικίωσης” που ξεδιπλωνόταν μπροστά μου

Μ’ αυτήν έκανα τόσα ταξίδια

Με φίλους, με έρωτες, μόνος

Κάποιοι είναι ακόμα εδώ, κάποιοι άλλοι χάθηκαν

Μ’ αυτήν πήγα στην Αγγλία να ζήσω

να μάθω, να ψάξω

να μεγαλώσω

να ζήσω το όνειρο

Μ’ αυτήν, συνειδητά πια

και ξέροντας γιατί

γύρισα στην “πατρίδα”

γιατί κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να τραγουδάω και να δημιουργώ στη γλώσσα μου

Δεν ξέρω ακόμα αν είναι καλό ή κακό αυτό

Αλλά σίγουρα έτσι είναι

Μ’ αυτήν τη βαλίτσα θα πάω και σ’ αυτές τις συναυλίες

να τραγουδήσω τα τραγούδια δύο δημιουργών που όσο μεγάλωνα ήταν το καταφύγιό μου

Ήταν αυτοί που με ενέπνευσαν, με ξεκούνησαν, μου άναψαν τη φλόγα

Και παράλληλα, πολύωρα στούντιο

η προετοιμασία της “Αναχώρησης”, του καινούργιου μου δίσκου

τραγούδια ΑΠΟ δικούς μου ανθρώπους και τραγούδια ΓΙΑ δικούς μου ανθρώπους

όταν η ζωή γίνεται τέχνη και δημιουργία.

Παίρνω αυτή τη στιγμή

Και σκέφτομαι

Τι ωραία που είναι η ζωή

Τι όμορφα δώρα σου φέρνει η κάθε μέρα

Αν δε φοβηθείς

Αν ακούσεις τον εαυτό σου

Αν φροντίσεις, ως ενήλικας, να δώσεις στο παιδί που ήσουν κάποτε

Στο παιδί που έχεις μέσα σου

Αυτό που λαχταρούσε

Ανάσα

Κι αέρας

Και τόση άγνωστη ζωή ακόμα μπροστά…

* Ο Απόστολος Κίτσος συμμετέχει στη μουσική παράσταση “Ανάσα μου κι αέρα” της Λίνας Νικολακοπούλου και του Παρασκευά Καρασούλου. Στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ της Θεσσαλονίκης, Παρασκευή 3, Σάββατο 4 & Κυριακή 5 Νοεμβρίου.