Βλέπω

Ακούω

Μυρίζω

Αισθάνομαι

Αισθάνομαι μια Πόλη ανήσυχη και πάλι. Μια Πόλη που προσπαθεί να εφησυχάσει τους κατοίκους της, αλλά αυτοί, αδέσποτα θεριά του βορρά, παλεύουν να μη το βάλουν κάτω. Βλέπω τη Πόλη που με πόνο χαρακτηρίζω πλέον “Κρανίου Τόπο” (καθώς τόσα πολλά που γνώρισα και αγάπησα έχουν σβηστεί ολοσχερώς από την επέλαση του gentrification) να ψάχνει να βρει το χαρακτήρα και την ταυτότητά της.

Τόσο κρίμα η παράστασή μας να είναι επίκαιρη και για τη δύσμοιρη Θεσσαλονίκη.

Δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου.

Εγώ για την Αθήνα το σκέφτηκα. Για την Αθήνα το έγραφα. Αλήθεια.

Για τον τόπο που η αποξένωση κυριαρχεί και ο ατομικισμός φαντάζει απαράβατη πυξίδα.

Τόσο κρίμα να βλέπω τέτοιους σπόρους να έχουν φυτευτεί στην Πόλη μου.

Τόσο κρίμα που στεργιώνουν.

Σήμερα θα πιω.

Θα πιω στην υγειά αυτών που δεν ξεχνούν

αυτών που ακόμη παλεύουν

αυτών που σε κοιτάν στα μάτια στο δρόμο

που η πνοή τους φέρει μυρωδιά από γλυκό κρασί

και μπαρούτι

αυτών που σε όλα τα “όχι” των καιρών ορθώνουν το ανάστημα του “Ναι”

των ανυπότακτων

Ναι, λοιπόν.

Στην υγειά σας.

San Michele aveva un gallo

Ο Παναγιώτης έγραψε και σκηνοθετεί τη θεατρική παράσταση «Η πόλη ή πώς να κοιμηθείτε ήσυχα», που παρουσιάζεται στο Artbox Fargani στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, δίπλα στη Καμάρα, κάθε Δευτερότριτο, έως και 20 Μαϊου.