κείμενο | δημήτρης δρόσος */* φωτογραφίες | γιάννης σοφικίτης + αντώνης γλυκός + ουρανία φουρλάνου */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
το διμισκί σπαθί του λαβωμένου
Καθώς μπαίνει το πρωινό φως στο δωμάτιο, ανοίγω τα μάτια μου.
Μου έρχεται στο μυαλό ένα τραγούδι:
“Τώρα τα πουλιά, τώρα τα χελιδόνια γλυκολαλούν και λένε, ξύπνα αφέντη μου”,
το σιγομουρμουρίζω όλη μέρα,
στον καφέ,
στη βόλτα μου, την καθημερινή, από το τέρμα της Πατησίων μέχρι και την Ομόνοια.
Πόσος ανθρώπινος πλούτος σε έναν τέτοιο δρόμο, πόση ποικιλομορφία…
Related posts:
Οι σημειώσεις του Αλέξανδρου Ράπτη
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Οι σημειώσεις της Άννας- Μαρίας Γάτου
"μεθυσμένο" φθινόπωρο...
"μεθυσμένο" φθινόπωρο...
O Σταμάτης Κραουνάκης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά»
μια παράσταση που φωνάζει γυναίκα
μια παράσταση που φωνάζει γυναίκα
Οι σημειώσεις του Χρήστου Παπαδόπουλου
αστέρι αληθινό
αστέρι αληθινό
Αλέξανδρος Νικολαΐδης
ψυχ-ανάγνωση μικρού πρίγκιπα
ψυχ-ανάγνωση μικρού πρίγκιπα


