Οι σημειώσεις του Βασίλη Αραμπατζή

Οι σημειώσεις του Βασίλη Αραμπατζή

25/03/2026

κείμενο Ι βασίλης αραμπατζής */* φωτογραφίες | αρχείο βασίλη */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

μέσα στο θέατρο των Τεχνών

Πέρασαν έξι μήνες από τα εγκαίνια του θεάτρου. Σκέψεις, συναισθήματα; Πώς είναι να βλέπεις το όνειρο που έκανες με το Χριστόφορο, να παίρνει μπρος και να συμβαίνει καθημερινά;

Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος από την φετινή θεατρική χρονιά. Κάναμε πάρα πολλά όνειρά μας πραγματικότητα και, κυρίως, αποβάλαμε τα μεγάλα άγχη που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Το να βλέπεις την ιδέα σου να πετυχαίνει και να αγκαλιάζεται από την θεατρική πόλη που σε γέννησε είναι μία τόσο μεγάλη ικανοποίηση και ευχαρίστηση, που δεν την περίμενα ποτέ.

Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος που άκουσα την τρέλα του Χριστόφορου και σε καμία περίπτωση δεν έφερα αντίρρηση, ή οποία αντίρρηση κι αν έφερα ήταν για να βρούμε έναν σωστό τρόπο να γίνει. Ηταν το καλύτερο πράγμα που μπορούσαμε να κάνουμε.

Ποιά είναι η μεγαλύτερη χαρά που σας έδωσε φέτος το ΤΕΧΝΩΝ και τί είναι αυτό που θέλετε να καλυτερεύσετε;

Η μεγαλύτερη χαρά είναι να βλέπεις μεγάλους καλλιτέχνες της χώρας να είναι χαρούμενοι, όταν σε βλέπουν και να χαμογελούν. Και να ξέρεις, ότι μπροστά τους και μπροστά στο καλλιτεχνικό τους εκτόπισμα, μέχρι εχθές δεν ήσουν τίποτα.

Αλλά, σήμερα τους έφερες χαρά, τους έδωσες το σανίδι για να ξεδιπλώσουν την δουλειά και το ταλέντο τους. Η συνειδητοποίηση ότι μπορείς να προσφέρεις καλλιτεχνικό έργο είναι μία αιώνια ευτυχία.

Αλλά, επίσης στο ίδιο σανίδι να βλέπεις νέους καλλιτέχνες .

Στα πρώτα τους βήματα.

Και να ξέρεις ότι κάποιος ή κάποια από αυτούς θα γίνουν οι επόμενοι μεγάλοι καλλιτέχνες.

Νέα παραγωγή, το “Είστε όλοι σας καθάρματα: EΛΛΑΔΑ 2.0”, σε σκηνοθεσία του Χριστόφορου, πιο πολιτική και επίκαιρη από ποτέ. Ο κόσμος “ακούει”;

Ο κόσμος «ακούει». Πάντα «ακούει» . Απλώς, συχνά «ακούει» αυτά που θέλει να ακούσει ή αυτά που ήδη έχει στο μυαλό του. Πασχίζει να σε βάλει σε κουτάκια. Ο αριστερός. Ο κομμουνιστής. Ο ιδεαλιστής . Οι αιώνιες ταμπέλες του καλλιτέχνη. Αυτού που μιλάει. Δεν μπαίνουν καν στην διαδικασία να δουν το έργο σου. Το βαφτίζουν από έναν τίτλο. Στην εποχή του ίντερνετ και των σόσιαλ μίντια, αυτό είσαι. Ένας τίτλος. Ενα τικ για να κοιμούνται ήσυχοι, χωρίς παραπάνω άγχη, πέρα από τα αναγκαία της καθημερινότητας.

Εγώ, προσωπικά, θέλω να ευχαριστήσω τις χιλιάδες κόσμου που πέρασε από την αίθουσα μας αυτό το εξάμηνο. Και να τους προτρέψω να έρθουν και να ανησυχήσουν μαζί μας στην παράσταση αυτή.

Η Θεσσαλονίκη βοηθάει τα ιδιωτικά της θέατρα ή παλεύεις σαν “Δον Κιχώτης” μόνος με μεράκι κι αγάπη;

Η Θεσσαλονίκη είναι μια δύσκολη πίστα . Δεν μπορώ να πω ότι είναι απούσα . Δεν μπορώ να πω ότι «τρέχει» να τα δει και όλα, όπως η Αθήνα . Είναι εκεί σταθερά. Εάν έχεις όνομα στην σκηνή, σίγουρα θα έρθει . Εάν πάλι κάνεις κάτι πιο «άσημο», είναι ρίσκο. Αλλά και πάλι, ευχαριστώ που μέσα σε τόσο λίγο καιρό, βρέθηκε τόσος κόσμος σε εμάς . Υπάρχει αισιοδοξία για το θεατρικό μέλλον της πόλης.

Τί εύχεστε να συμβεί στους επόμενους έξι μήνες στο θέατρο σας; Ποιοί είναι οι επόμενοι στόχοι;

Ευχόμαστε να συνεχίσει έτσι. Και καλύτερα, βεβαίως, εάν είναι εφικτό. Αλλά και ακριβώς έτσι να πάει, δεν έχουμε κανένα παράπονο. Είμαστε ευγνώμονες και ευτυχισμένοι για όσα έγιναν. Τώρα, έρχεται και το “Φεστιβάλ Ανοιχτής Σκηνής” του Δήμου Θεσσαλονίκης. Άλλος ένας μεγάλος στόχος μας, επετεύχθη . Οι επόμενοι στόχοι είναι να κάνουμε παραστάσεις που θα εμπνέουν τους μικρούς και θα προβληματίζουν τους μεγάλους. Είτε είναι βραδινό είτε παιδικό θέατρο.

Και ίσως ένας ακόμη χώρος; (;;;) Το αφήνω εδώ.

Τί γουστάρετε πιο πολύ στη Θεσσαλονίκη και με τί ξενερώνετε φουλ;

Στην Θεσσαλονίκη γουστάρω τις μικρές αποστάσεις. Την εναπομείνουσα ανθρωπιά που έχει μια μικρή σχετικά πόλη . Γουστάρω να πάω με τα πόδια παντού. Και γουστάρω που- σε 2 λεπτά- βλέπω θάλασσα και την περπατάω κοιτάζοντας στο άπειρο. Αυτό με έσωσε και στην πανδημία.

Με τι ξενερώνω… με την Ελλάδα, ρε γαμώτο. Νιώθω ότι είμαστε στον τρίτο κόσμο, έτσι όπως μας φέρονται, εμάς, τους πολίτες . Πας σε μια άλλη πόλη , πάρε μια Ιταλική για παράδειγμα, και βλέπεις όμορφα κτήρια, όμορφα στενά. Και νιώθεις … πίσω από τα πράγματα . Πας στο εξωτερικό για αισθητικά ωραία έμπνευση. Έχουμε κάνει τον πόνο μας, εδώ, έμπνευση για την δουλειά μας και για να αποδράσουμε από την πραγματικότητα.

Επόμενα ανακοινώσιμα, θεατρικά σχέδια;

Ετοιμάζουμε ήδη την καλοκαιρινή περιοδεία για το παιδικό μας: «Το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων» και τελειώνουμε το κείμενο για την παράσταση μας για του χρόνου. «Γέτι: Η Δύναμη του Ακόμη» της Μαρίνας Γιώτη .

Για βραδινό, για του χρόνου, θέλουμε να ετοιμάσουμε μια παράσταση ακόμη, αλλά δεν θα προδώσω πολλά.

Κι ύστερα, η δική σας καθημερινότητα. Το σπίτι, οι φίλοι, τα στέκια σας στη Θεσσαλονίκη, πλατφόρμες, ταινίες, αγώνες μπάσκετ και ποδοσφαίρου, μουσικές στα ακουστικά, ο έρωτας….

Η καθημερινότητα μου έχει να κάνει με την ισορροπία μεταξύ της δουλειάς που αγαπώ, της γυναίκας και του σπιτιού και των ταξιδιών που θέλω να κάνω. Επειδή, αλλάζουν ραγδαία και δεν είναι σταθερές οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες τα τελευταία τρία χρόνια δεν έχω βρει ακόμη την φόρμουλα να τα ισορροπήσω όλα. Αλλά, που θα πάει, θα βρεθεί.

Ο έρωτας είναι, να είσαι με τον άνθρωπο σου κάπου σε ένα τραπέζι στο εξωτερικό με λίγη πίτσα και κάτι αλκοολούχο και να μην έχετε άγχος για το αύριο.

Συνυπάρχουμε στα social, αγαπητέ, ξέρετε την τρομερή αγάπη που έχω για το ποδόσφαιρο και την ομάδα της Βαρκελώνης. Ένα από τα όνειρα μου είναι να καταφέρω τον επόμενο Ιανουάριο-Φεβρουάριο να περάσω δύο εβδομάδες εκεί και να βλέπω όλους τους αγώνες .

*Ο Βασίλης Αραμπατζής είναι συνιδρυτής με τον Χριστόφορο Χριστοφορίδη, του θεάτρου Τεχνών της Θεσσαλονίκης. Ενός καινούργιου πολιτιστικού χώρου, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 75. Από την Παρασκευή 27 Μαρτίου και για λίγες μοναχά παραστάσεις, παρουσιάζεται η πρώτη βραδινή τους παραγωγή σε θέατρο ενηλίκων, με το “Είστε όλοι σας καθάρματα: EΛΛΑΔΑ 2.0”. Ταυτόχρονα, πραγματοποιείται με τεράστια επιτυχία η παιδική παράσταση, σε δική τους παραγωγή, TWiMAGINATiON, “Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων”.