Το I want you του Έλβις Κοστέλο.

To Rabbit is rich του Άπνταϊκ.

To Son του Christopher Anderson.

Η τελευταία εικόνα από το Μαχαίρι στο νερό του Πολάνσκι.

H Τρίτη μετά τα Χριστούγεννα του Μουντεάν.

Η αφίσα από την ταινία.

Μια παράγραφος από τον Σταθμάρχη Φαλλμεράυερ του Ροτ.

Ο κόσμος σου του Φοίβου Δεληβοριά, όπως το τραγουδάει η Νεφέλη Φασουλή, ειδικά στο σημείο που λέει «θα βάλω Netflix και θα πεθάνω».

Η Άγρια αχλαδιά του Τζεϊλάν.

Ή μήπως η Χειμερία νάρκη;

Το I’m afraid of everyone των National.

Το Μοney του Κάρβερ. Eκεί που λέει «and the way she swings her hair».

To Fear του Κάρβερ

Ο Αποχαιρετισμός στα όπλα του Χέμινγουεϊ.

Το ζευγάρι που φωτογράφισε στο ξενοδοχείο ο Daido Moriyama για το Provoke.

Το Πόδι της Φουμίκο του Τανιζάκι.

Τα Ξημερώματα τραγουδισμένα από τον Πασχαλίδη.

Το She used to love me a lot με τον Johnny Cash, χωρίς το video clip.

Η συναυλία των Tindersticks στο Μέγαρο Μουσικής τον Οκτώβρη του ’22.

Οι σελίδες 101, 108, 236 έως 261 και 274 έως 281 από το Forever Saul Leiter.

Η έκθεση του Toulouse-Lautrec στο Ηρακλειδών το ’08.

Το Αffection των Cigarettes after sex.

H κοπέλα που καθόταν πίσω μου στο μπαρ του Ypsilon στη Θεσσαλονίκη.

*Η ιδέα του κειμένου είναι εμπνευσμένη από μια συζήτηση με τον Αχιλλέα Κυριακίδη και το Βιογραφικό του.

* O Ιάκωβος Ανυφαντάκης είναι συγγραφέας και το τελευταίο του βιβλίο το “Ραδιοκασετόφωνο”.