Ο Κωνσταντίνος αποκαλύπτει  τρία πράγματα που έριξε στη βαλίτσα του για Θεσσαλονίκη, τρία τραγούδια που άκουσε στο ταξίδι κι άλλα τόσα που θέλει να κάνει τις επόμενες μέρες στην Θεσσαλονίκη.  Α! Και έβγαλε φωτογραφίες με ό,τι “έλαμψε” στα μάτια του Three, two, one, Action!

Βαλίτσα; Χμ…! Συνήθως ετοιμάζω βαλίτσα μέσα σε πέντε λεπτά,  γιατί είναι από τα πράγματα που δεν μπορούν να απασχολούν πολύ τον εγκέφαλό μου… Η βαλίτσα ετοιμάζεται σε πέντε λεπτά και όταν γυρνάω τα πράγματα βγαίνουν- καμιά φορά-και μήνες μετά! Προφανώς και κάτι παίζει..σαν μια άρνηση ότι τέλειωσε το ταξίδι… κάτι!

Τρία πράγματα που έβαλα μέσα για Θεσσαλονίκη είναι τα κλειδιά του πατρικού μου σπιτιού. Τα κλειδιά είναι ένα σύμβολο, τα έχω σε περίοπτη θέση στην Αθήνα για να θυμάμαι από που είμαι και ότι πάντα μπορώ να επιστρέψω.  Είναι τα κλειδιά της πατρικής εστίας. Είναι οι ρίζα μου. Έτσι όταν τα παίρνω για να πάω σπίτι είναι μια σημαντική στιγμή. Το βιβλίο της Αλεξάνδρας Κ* “Πώς φιλιούνται οι αχινοί” είναι το δεύτερο πράγμα που έριξα στη βαλίτσα.  Είναι το καινούριο βιβλίο της αγαπημένης μου συγγραφέως -η οποία σύντομα θα γίνει αγαπημένη παγκοσμίως- να ‘ναι καλά! Πιστεύω ότι η Αλεξάνδρα Κ* είναι το μέλλον σ’  αυτόν τον τόπο και ότι έχει πολλά να προσφέρει!  Τρίτο πράγμα που πήρα μαζί μου, είναι ένα σκουλαρίκι που έχω για γούρι ενθύμιο από άλλη περίοδο… Ελπίζω να φέρει καλή τύχη, αν και πιστεύω λίγο στην τύχη και πολύ περισσότερο στον άνθρωπο, τις επιλογές και την προσπάθειά του να πετυχαίνει τους στόχους του!

Photo 1: Η θέα της Ακρόπολης βράδυ από ένα στενό -δικό μου- δρομάκι στην Αθήνα που αγαπώ. 

Τρία τραγούδια που άκουσα στο δρόμο για Θεσσαλονίκη είναι το “Η νύχτα μυρίζει γιασεμί” του Θέμη Αδαμαντίδη. Πρόσφατα μου το έμαθε μια φίλη μου, το άκουσα και με γέμισε ευφορία. Μου θυμίζει άνοιξη – καλοκαίρι και όταν το ακούω μυρίζω τα γιασεμιά που αγαπώ πολύ. Μου φαίνεται πως ακούγοντάς το…το γιασεμί έγινε το αγαπημένο μου λουλούδι!  Το “Are you lonesome tonight” του Elvis Presley γιατί εκτός του ότι αγαπώ τον Elvis, το συγκεκριμένο κομμάτι έχει κάτι το θεατρικό και υπέροχους στίχους…Έχει επιτευχθεί εδώ ένα υπέροχο πάντρεμα ζωης, θεάτρου και μουσικής. Επίσης το έχω τραγουδήσει στο παρελθόν για μια θεατρική παράσταση, το μοναδικό ντουέτο που έχω ηχογραφήσει με την Μαρίζα Ρίζου την οποία πάντα λατρεύω. Τέλος, πάντα ακούω όλον τον Αγγελάκα μέχρι να τελειώσει η διαδρομή του ταξιδιού, καθώς τον αγαπώ, τον εκτιμώ, τον θαυμάζω και νιώθω ότι κάνει καλό στην ψυχή μου όποτε ακούω τους στίχους και τη μουσική του. Τη συνολικότερη ποίησή του. Είναι από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της εποχής μας και πιστεύω και των εποχών που θα έρθουν. Δυστυχώς, επειδή είμαι άσχετος με την τεχνολογία, με αποτέλεσμα να μην τα έχω στο κινητό μου, τα ακούω απτό YouTube ξοδεύοντας έτσι όλα τα MB μου…έτσι έκανα και τούτη τη φορά…Πφφφ….

Photo 2: Αυτό το χαμόγελο, αυτό το πρόσωπο με ηρεμεί, με κάνει να χαίρομαι και με κάνει να νιώθω ευτυχία κάθε φορά που μιλάμε, κάθε φορά που σκέφτομαι πως είναι στη ζωή μου…Κυρίες και Κύριοι, η Αλεξάνδρα Αϊδίνη! 

Τρία πράγματα που θέλω να κάνω στη Θεσσαλονίκη οπωσδήποτε, είναι να ξεκουραστώ λίγο πριν τις παραστάσεις του “Αναζητώντας τον Αττίκ” στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, καθότι ήταν από τις πιο δύσκολες χρονιές μου. Θέλω να διασκεδάσω πολύ στην παράσταση και μετά από αυτήν τα βράδια στην υπέροχη πόλη μας! Α!Σίγουρα να προλάβω να δω και να χαρώ λίγο τους αγαπημένους μου φίλους και τους συγγενείς μου, που δυστυχώς τους βλέπω μία φορά το χρόνο και μου λείπουν πολύ στην Αθήνα…ναι… Αυτά τα μικρά, απλά πράγματα με κάνουν χαρούμενο. Viva Salonica!

Photo 3: Άλλη μια σταθερή αξία στη ζωή μου η σπουδαία σκηνογράφος- ενδυματολόγος, η φίλη μου η Ηλένια Δουλαδίρη, εδώ σε μια σπάνια στιγμή που δεν με μαλώνει και μου έχει μαγειρέψει τα καταπληκτικά φαγητά της. Απολαμβάνω τα τραπέζια με καλούς φίλους και μαζί της πολύ… Ειδικά όταν τρώει!