κείμενο | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | εμμανουήλ παπαδόπουλος + αρχείο καλλιόπης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
το μικρό μιας μεγάλης διαδρομής
Περπατώ. Μικρές ώρες Κυριακής και ξημερώνει Δευτέρα. Τα βήματα μου συνεχώς αλλάζουν δρόμο. Είναι που αγαπώ να δοκιμάζω διαδρομές. Με φέρνουν πάντα σε κάτι νέο κι ενίοτε απρόβλεπτο, ένα γκράφιτι ποίημα, μια συνάντηση που δεν ήθελα να συμβεί, το άρωμα του γιασεμιού, μια ομορφιά ξεχασμένη σε έναν άσχημο δρόμο, σε δυο μάτια μαύρες λίμνες από πορσελάνη. Σημειώνω. Μέσα στο μυαλό μου και μετά στο χαρτί. Ιδρώνω και η νύχτα αυτή, είναι από μόνη της, υγρή.
Related posts:
Λένα Κιτσοπούλου
και για πες...
και για πες...
Θανάσης Ραφτόπουλος
εκείνος που δεν ονειρεύεται
εκείνος που δεν ονειρεύεται
Οι σημειώσεις του Δημήτρη Φραγκούλη
Απάγκιο ή αποκούμπι ή όπως διάολο προτιμάς
Απάγκιο ή αποκούμπι ή όπως διάολο προτιμάς
Γιώργος Κωνσταντινίδης
"μεθυσμένος" από ταλέντο...
"μεθυσμένος" από ταλέντο...
Ο Διονύσης Κοκκοτάκης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Οι σημειώσεις του Θάνου Λέκκα
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή




