κείμενο | μαίη βασιλικού */* φωτογραφίες | αρχείο μαίης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
μόρτικα κι αρχοντικά...
Κάθε που ανοίγει το μάτι, ο καφές είναι στο χέρι, σαν αυτόματη κίνηση. Το μικρό χαρτάκι στο ψυγείο ορίζει την καθημερινή διαδρομή. Στις 12 το μεσημέρι, στο Χέμινγουεϊ, στο Vermilion, ή στο Alte Fablon στήνεται το γραφείο. Αγαπημένα πρόσωπα στους χώρους αυτούς. Πρόσωπα που κεντρίζουν τη δημιουργικότητά μου. Μεγάλος σύμμαχος στη ζωή μου οι φίλοι μου, άνθρωποι που είναι εκεί, ως φυσικές και ως νοητές παρουσίες και σαν μια μεγάλη αγκαλιά που φωλιάζεις χωρίς δεύτερη σκέψη.
Related posts:
Οι σημειώσεις του Κωνσταντίνου Τσονόπουλου
Τσιτ μιλ
Τσιτ μιλ
Λόγοι Θεάτρου [23- 28 Μαρτίου 2018]
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
Τα Κόκκινα Φανάρια
'Γιατί ν' ανάψεις τη φωτιά και να μ' αφήσεις;'
'Γιατί ν' ανάψεις τη φωτιά και να μ' αφήσεις;'
Οι σημειώσεις του Λόλεκ
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Ο Μανώλης Κλωνάρης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Λόγοι Θεάτρου Φεβρουαρίου
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;




