Τα παιδιά αγάπη θέλουμε, ε και οι μεγάλοι αγάπη θέλουμε.

Παρεξηγημένη λέξη. Όχι ρομάντζα ή και ρομάντζα· γιατί όχι;

Δύσκολο είναι, ναι.

Και σαν σκέψη δηλαδή. Από πού να το πάρεις;

Δεν είμαι απαισιόδοξος. Από πού να το πάρεις, ρώτησα.

Πού θα το δώσω, βλέπουμε.

Το παλεύω. Άποψη. Έχω. Ανασφάλειες. Έχω. Επιτυχία. Θέλω. Λεφτά. Έχω-δεν έχω, τα θέλω.

Εξουσία. Ζώο με ωροσκόπο ζώδιο . Δεν ξέρω τι λείπει. Ειρωνικά το λέω. Υποθέτω. Στοργή ίσως. Παρεξηγημένη λέξη.

Όχι ρομάντζα, ή και τέτοια, ναι.

Ντε και καλά να… Λέξεις.

Θέατρο. Μουσική. Τέχνη. Πολιτισμός.

Και πίσω από αυτά, πάλι εγώ κρύβομαι ή εσύ ή οποιοσδήποτε τέλος πάντων. Όλοι οι άνθρωποι – μπορούμε να συμφωνήσουμε σ’ αυτό. Ξέρω ‘γω; Σήμερα. Με βεβαιότητα και στο χθες.

Δουλειά είναι. Εργαλεία είναι. Και το θέατρο και η μουσική και ο κινηματογράφος και ο χορός, οι τέχνες όλες. Οργισμένος χτίστης.

Τα έχει ο καλλιτέχνης-ο εργάτης-ο αντάρτης στα χέρια του και σκαρφαλώνει το βουνό.

Ωραία είναι, έχει και καλό καιρό και το ανεβαίνουν πολλοί. Χέρι-χέρι. Αλληλοσεβασμός και αλληλεγγύη. Αυτοκριτική και αντίσταση. Οι φορείς του τρομερού ιού της αγάπης και της ελευθερίας.

Αλλιώς, γίνονται και στολή. Σαν σε αποκριάτικο πάρτι. Ξέρεις. Του σεξιστή, του εκμεταλλευτή, του ρατσιστή και άλλων επικίνδυνων φασιστοειδών. Όχι, δεν ντύθηκαν ακόμα. Δεν είναι αυτή η φορεσιά τους. Τώρα θα τη βάλουνε και θα κάνουν πρεμιέρα. Δεν θα τους καταλάβουμε με τίποτα. Μεταμφιεσμένοι παντογνώστες –  Μασκαράδες. Με Κ κεφαλαίο. Κλείνω μάτι. αυταρέσΚεια . Κενό. Δεν χωράνε πουθενά. Τους πήραν πρέφα. Το πάρτι τελείωσε. Οι υπόλοιποι μαζί. Στην κορυφογραμμή. Στην υγειά μας.

Η αυλαία ανοίγει. Χειροκρότημα. Δάκρυα και σόλο στο πιάνο. Χαμηλός φωτισμός και ντροπή καμία.

• Ο Γιάννης Καράμπαμπας πρωταγωνιστεί στο “Ποπολάρο” του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή, στο θέατρο Τέχνης, στη Φρυνίχου.   11 τελευταίες παραστάσεις.

  9, 10, 11, 18, 25 Δεκεμβρίου & 1 Ιανουαρίου στις 21.15

  8, 12, 19, 26 Δεκεμβρίου & 2 Ιανουαρίου στις 20.00