12:20 μ.μ.

1η κρίση για σήμερα. Μπαίνω στο μπάνιο. Παίρνω ανάσες. Ιδρώνω. Διάρκεια 10′. Μάλλον αγχώθηκα πολύ με τη δουλειά κ πιέστηκα. Δεν κατάλαβα γιατί και πώς. Επιστρέφω στο πόστο μου. 

*να θυμηθώ να του πω ότι οι φράσεις που μου έμαθε να επαναλαμβάνω κάνουν δουλειά.

13:10 μ.μ.

1η μαύρη σκέψη. Θέλω να φύγω, να ακυρώσω το μάθημα το απόγευμα, να κλείσω τα τηλέφωνα, να κοιμηθώ για ώρες, να μη σκέφτομαι τίποτα.

16:00 μ.μ.

Τρώω και κοιμάμαι. Το αποφάσισα, δεν έχω διάθεση να πάω στο χορό. Δεν θα πάω.

19:00 μ.μ.

Ξύπνησα με ξυπνητήρι. Με το ζόρι για το ραντεβού. Σε λίγα λεπτά μπαίνω μέσα.

20:00 μ.μ.

Χαλάρωσα μετά τη συνεδρία. Νιώθω πολύ καλύτερα. Με τρόμαξα με αυτό που του είπα. Δεν το είχα καταλάβει ότι με πείραζε τόσο πολύ, τόσα χρόνια. Νιώθω σα να έφυγε βάρος από πάνω μου. Πάμε καλά, μου είπε. Έχουμε όμως δρόμο ακόμα. Θέλει χρόνο. Έτσι είπε. 

23:00 μ.μ. 

Ξαπλώνω νωρίς μήπως και σήμερα ξεκουραστώ. Πάλι το ίδιο άγχος, μη με πιάσει πάλι. Νυστάζω αλλά δε μπορώ να κοιμηθώ ακόμα. Δε σκέφτομαι κάτι, αλλά ακόμα και το κενό με αγχώνει.

00:30 π.μ.

Νομίζω πρέπει να μιλήσω σε δυο-τρεις δικούς μου γι ‘αυτό. Δε θέλω να τους ανησυχήσω, να τους στενοχωρήσω. Ούτε θέλω να με λυπούνται. Αλλά νομίζω πρέπει να ξέρουν. Θα δω.

04:00 π.μ.

Άκουσα το ρολόι από την κοντινή πλατεία. Τέσσερα χτυπήματα. Σε λίγο ξημερώνει. Ευτυχώς. 

07:15 π.μ. 

-Καλημέρα! Κομμένα μάτια βλέπω…κάποιος πέρασε καλά χτες…

-Καλημέρα… κόλλησα άσχημα με μια σειρά…άργησα…άστα…

-Σίγουρα είσαι καλά; Όλα καλά;

-Ναι, φυσικά, μια χαρά. Καλά είμαι. Καλά…