κείμενο | γιώργης βασιλόπουλος */* φωτογραφίες | χρόνης περράκης + γιάννης χατζηαντωνίου */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
Ραπάρω λες και βγήκα από την κόλαση...
Συνήθως όταν είναι να γράψω κάτι, δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω.
Έτσι και τώρα.
Θα ξεκινήσω, όπως αρχίζει και η μέρα και η νύχτα μου. Με τον σκύλο μου. Τον Ζάχο. Αυτό τον τύπο, που τον βγάζω κάθε πρωί βόλτα και μου έχει αλλάξει την ζωή.
Τον μαθαίνω να με ακούει και με μαθαίνει να αγαπάω. Τον αγαπάω τόσο πολύ που, η βόλτα του, προηγείται ακόμα και του πρωινού μου καφέ, πράγμα σημαντικότατο για τη διάθεση μου, την όρεξη μου, και την εγκεφαλική μου διαύγεια.
Related posts:
Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός
'για να απαλλαγείς από το πειρασμό, υπέκυψε'
'για να απαλλαγείς από το πειρασμό, υπέκυψε'
Οι σημειώσεις του Στέλιου Ράμμου
Απο – λογισμός σεζόν
Απο – λογισμός σεζόν
Λένα Πετροπούλου
Ελεύθερη σκηνή
Ελεύθερη σκηνή
Οι σημειώσεις του Λάμπρου Κτεναβού
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Ο Mάριος Κρητικόπουλος αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
O Γιάννης Σαρακατσάνης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές






