O Γρηγόρης αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο του για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο για το θέατρο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη νέα χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

Καταρχάς, Καλή Χρονιά και να ευχηθώ όλα τα «εύ», ευτυχία, ευλογία, ευγένεια, ευδαιμονία και προσθέστε ό,τι άλλο θέλετε.

Νομίζω, θα προτιμήσω να μπω κατευθείαν στο ψητό, γιατί η διαδικασία του να μιλάω για τον εαυτό μου δεν μου είναι ιδιαίτερα εύκολη, προτιμώ τη σκηνή, εκεί τουλάχιστον λέω λόγια άλλων (χαχα).

Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε, τρία πράγματα που βάζω στην τσάντα μου για να πάω στο θέατρο.  Χμμμ…. Δεν νομίζω πως έχω σταθερά πράγματα μέσα σ’ αυτήν την ευλογημένη τσαντούλα, αρχικά όσο με έπαιρνε, τολμώ να πω πως δεν έπαιρνα καν τσάντα, αλλά επειδή τα πράγματα έχουν στενέψει τελευταία με τις καθημερινές πρόβες, είναι πλέον απαραίτητη.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, έχω πάντα μαζί μου τα κείμενα και τις σημειώσεις μου για τους ρόλους, γιατί άνθρωποι είμαστε ρε παιδιά, μπορεί να ξεχάσουμε και τίποτα.  Δεύτερον, δεν πάω πουθενά χωρίς το καρνέ μου, που έχει μέσα όλο το πρόγραμμα της ημέρας μου και είναι πλέον απαραίτητο «αξεσουάρ». Τώρα κάτι άλλο βασικό που να βρίσκεται πάντα στην τσάντα μου, δεν θα έλεγα ότι υπάρχει.  Α! Το σπρέι για τη μύτη μου, γιατί βουλώνει εύκολα η άτιμη.

photo_1: Ένας τρομερός γάτος στο Λιτόχωρο.

Τραγούδια, καλά τώρα σωθήκαμε! Ακούω πάρα πολλή μουσική στην καθημερινότητά μου, στα ακουστικά μου, στο πικάπ μου ή παίζοντας και εγώ στο σπίτι με το λαούτο μου, η μουσική είναι απαραίτητη, χωρίς αυτήν δεν ζούμε, τελεία!  Στο κινητό μου θα βρεις από τζαζ τραγούδια του Louis Armstrong μέχρι Κρητικά παραδοσιακά, από παλιά και σύγχρονα λαϊκά κομμάτια μέχρι και κλασική ροκ των Queen, οπότε στον δρόμο για το θέατρο πατάω «τυχαία αναπαραγωγή» στο κινητό και ό,τι μπήκε, μπήκε.  Το μόνο σίγουρο είναι, πως όταν περπατάω ακούγοντας μουσική, καλώς ή κακώς, σίγουρα θα τραγουδήσω και λίγο και ας γινόμαστε και λίγο ρεζίλι στον δρόμο, εκτός άμα πάω με τη μηχανή, που τότε μπορώ να τραγουδάω άφοβα χωρίς όμως να υπάρχει από κάπου πηγή ήχου, γίνομαι απλώς εγώ το προσωπικό μου jukebox.  Τώρα, άμα πρέπει να πω συγκεκριμένα τραγούδια θα επέλεγα ενδεικτικά το «Χρυσό Φτερό» του Μιχάλη Κουνάλη, «Ο Μαύρος Γάτος» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και «Strange Color Blue» των Madrugada.

photo_2: Παπούτσια στα καλώδια της ΔΕΗ στις 40 Εκκλησίες στη Θεσσαλονίκη

Κάθε χρόνο θέτω τους στόχους μου, απλώς συνήθως το κάνω το καλοκαίρι, προτιμώ το ακαδημαϊκό ημερολόγιο(χαχαχα).  Πρώτος και βασικός μου στόχος είναι να πάρω το πτυχίο μου στην υποκριτική, δεύτερος στόχος μου, είναι να μην ξεχάσω πόσο βασικός είναι ο πρώτος!  Τρίτος στόχος, είναι να μην φοβάμαι να παίρνω ρίσκα, γιατί πιστεύω πως είναι ρίσκο να μην ρισκάρεις στο οτιδήποτε κι αν κάνεις, είτε επαγγελματικό είτε προσωπικό και αυτήν την περίοδο ρισκάρουμε στον έρωτα και νομίζω πως μας βγαίνει.

photo_3: Ένα ναυάγιο στην Κύπρο