Τελικά, η χαζομάρα δεν είναι απαραίτητο στοιχείο της ζωής μας, σαν την μαλακία που εκτονώνουμε; 

Υπάρχει ανάγκη και για βλακεία και για χαζομάρα και για μαλακία και για μαλακούρα και για εκτόνωση και για όλα. Ανάλογα το πλαίσιο φυσικά. Read the room. 

Σας αγχώνει η αποδοχή της Θεσσαλονίκης; 

Δεν με αγχώνει καθόλου. Στην πραγματικότητα, περιμένω το τέλος της παράστασης να επικοινωνήσω με το κοινό, για να καταλάβω αν επικοινωνήθηκε τελικά αυτό που έχουμε στο κεφάλι μας. Να δω τι καινούρια σκέψη μπορεί να προέκυψε. Είναι άδικο να μιλάμε για αποδοχή. Για εμένα, μεγαλύτερη σημασία έχει η επικοινωνία, η ανταλλαγή σκέψης. Σίγουρα δεν θα αρέσουμε σε όλους. Θα ήταν πολύ περίεργο, το αντίθετο.

Να πέφτουν βόμβες κάπου μακριά κι εσύ να εκμαιεύεις το γέλιο σε ένα θέατρο, δεν είναι αμήχανη ιστορία; 

Δεν είναι απλά αμήχανο. Χτυπάει σε κάτι βαθιά υπαρξιακό. Ποιός είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη σε περιόδους κρίσης; Τί τέχνη παράγεις; Έχει τελικά νόημα όλο αυτό; Τέτοια ερωτήματα ξεπετάγονται μέσα στην καθημερινότητά μου. Βρίσκεις άλλους τρόπους να νοηματοδοτήσεις τα πράγματα. Η γενιά μου δεν κάνει και κάτι διαφορετικό… χοροπηδάει από κρίση σε κρίση. Ζούμε σε μια συνεχή περίοδο έκτακτης ανάγκης.

Επόμενα ανακοινώσιμα σχέδια;

Μέχρι το Πάσχα έχω να ολοκληρώσω τη σκηνοθεσία μου στην παράσταση Σαχταρίτσα, η οποία θα ανέβει στην πειραματική σκηνή Μήλου σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού και Θεάτρου Μήλου και τη φίλη μου τη Φιλιώ Λούβαρη και το καλοκαίρι θα ταξιδέψω στο Μονπελιέ με τη θεατρική ομάδα εφήβων στα πλαίσια του προγράμματος Cityzenship ώστε να παρουσιάσουμε την παράστασή μας. Τα υπόλοιπα εν καιρώ…

Ο Κωνσταντίνος Δαλαμάγκας συμμετέχει στην θεατρική παράσταση “Η ανθρώπινη μαλακία που με εξουθενώνει”, σε σκηνοθεσία Θανάση Μεγαλόπουλου, και κείμενα του Κωνσταντίνου, του Θανάση Μεγαλόπουλου και του Κωνσταντίνου Μαυρόπουλου. Μαζί του, ο Θανάσης Κριτσάκης και ο σκηνοθέτης. Στο θέατρο Artbox Fargani Θεσσαλονίκης, δίπλα στη Καμάρα, έως και Κυριακή 15 Μαρτίου.