
κείμενο | δώρα βέτσου */* φωτογραφίες | δώρα βέτσου
μυστήρια πλάσματα
-Νιώθω περίεργα. Σα να μας ξέχασε φέτος η άνοιξη. Λες να μην έρθει;
-Θα ‘ρθει.
-Μα…πότε; Καλοκαίρι κοντεύει. Κι εκείνη πουθενά.
-Έρχεται όπου να’ ναι. Έχε υπομονή.
-Έχεις δει ποτέ ξανά μιαν άνοιξη μέσα στο καλοκαίρι;
-Εδώ έχω δει κατακαλόκαιρο μες στο χειμώνα…
-Ναι. Δεν έχεις κι άδικο. Και σάμπως…τώρα ένα μικρό φθινόπωρο δε ζούμε, χωμένο μέσα στην άνοιξη;
-Είδες; Κι εσύ καταλαβαίνεις πως όλα μπορούν να γίνουν.
-Πες μου όμως. Εσύ πώς το ξέρεις ότι θα ‘ρθει;
-Δεν το ξέρω.
Related posts:
Οι διακοπές είναι ο Αύγουστος
Μια ζωή, ένας Αύγουστος
Μια ζωή, ένας Αύγουστος
Καθώς...πρέπει (part1)
μίλα μόνος σου
μίλα μόνος σου
Ζητούνται φιλόδοξα ριτζεκτόπουλα (ριτζέκτια μου αλήτες, πουλιά)
Ο Δημήτρης Γαλανάκης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
O Αλέξης Κότσυφας αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Legalize Film: Αποτίμηση Oscars
Oscars “so Trump”
Oscars “so Trump”