Πρώτο φόντο η Μυτιλήνη. Ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου, που έχει δεχτεί τεράστιο ρεύμα προσφύγων τα τελευταία χρόνια. Δεύτερο, η Κωνσταντινούπολη. Τις ενώνουν η θάλασσα, η μουσική κι η παρουσία της Djam. Μία αντισυμβατική προσωπικότητα, που αρνιέται κάθε ηθική σύμβαση και δε φοβάται να μείνει γυμνή, δείγμα της καθαρής συνείδησής της. Κάπου εκεί, γνωρίζει την Αβρίλ, ζουν την περιπέτειά τους και ξεκινούν τον προσπάθεια επιστροφής στην πατρίδα. Ένα οδοιπορικό γεμάτο εκπλήξεις κι ανατροπές.

Ένα πολιτικό σχόλιο, γεμάτο αιχμές για τον κόσμο του σήμερα. Για τους απανταχού ξενιτεμένους, που παλεύουν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, σε μία εποχή πλήρους παγκοσμιοποίησης και συνολικής ισοπέδωσης. ” Θα τη ζεστάνουμε τη Νορβηγία “. Κι αυτήν και τη Σουηδία και την Αυστραλία και την Αμερική, καθώς ο Έλληνας κουβαλά μαζί του την πολιτιστική του κληρονομιά.

Άνθρωποι στο κοινωνικό περιθώριο, που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να επαναστατήσουν κι έχουν μάθει να μην τα παρατούν. Αναζητείς ποιος είναι ο καλός κι ο κακός; Μία περίεργη σχέση, “Kακούργος”, είναι άραγε; Mε όπλα το ρεμπέτικο, το ούζο και τα μεζεδάκια, τα απλά της ζωής, περνούν την καθημερινότητα και ξεχνούν τα πρόβλημά τους, ατενίζοντας με θέληση τον ορίζοντα, το αύριο …

Μεγάλη αποκάλυψη αποτελεί η πρωταγωνίστρια, Δάφνη Πατακιά. Γύρω της είναι δομημένη η ταινία. Τραγουδάει, χορεύει, ξεσπάει, παίζει μπαγλαμαδάκι… Είναι ένας άνθρωπος ζεστός, που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή, μία μούσα που σε σαγηνεύει. Δίπλα της ο Αρμένιος, Σάιμον Αμπκαριάν, στο ρόλο του ” θείου ” κι οι Μιχάλης Ιατρόπουλος και Γιάννης Μποσταντζόγλου σε δύο guest εμφανίσεις, που προσδίδουν κύρος στο φιλμ.

Για τους τραπεζίτες, για το κεφάλαιο, για τα συμφέροντα μένουν οι τοίχοι και τα χρήματα, που επί της ουσίας είναι ύλη. Οι άνθρωποι κερδίζουν τη ζωή και το δικαίωμα να ονειρεύονται κι αυτό δεν μπορεί να τους αφαιρέσει κανείς. Και κοντά στα όνειρα, έρχεται η δημιουργία. Κι αυτό επαναλαμβάνεται σαν κύκλος και θα συνεχίσει. Ένα ταξίδι στην ελευθερία του πνεύματος.

Ένα ασυνήθιστο, γυναικείο road movie, στο δρόμο του… μεταξιού. Κάτι σαν ιδιότυπο μιούζικαλ, μιας κι η απάντηση παντού είναι οι νότες. Σινεμά, μουσική, χορός, ποίηση, λυρισμός κι ένα αισιόδοξο φινάλε, που δίνει ελπίδα για καλύτερες ημέρες. ” Όλοι μας θα συνέλθουμε ” …