κείμενο Ι δημήτρης πλειώνης */* φωτογραφίες | αρχείο δημήτρη */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
να σου πω μια ιστορία...
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί, γιατί αυτή η παράσταση έχει τέτοια απήχηση, εδώ και πέντε χρόνια. Μια σκέψη, είναι ότι ο κόσμος -τα τελευταία χρόνια- έχει πιεστεί πάρα πολύ, στην αρχή ήταν ο κορονοϊός, κι ύστερα ήρθε η απομόνωση, η αποξένωση, ο φόβος για το αύριο, όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους σε καταστάσεις οριακές.
Θεωρώ ότι το “Να σου πω μια ιστορία” συνδέει το κοινό με τον ίδιο του τον εαυτό. Πέρα από μια προσωπική εμπειρία, είναι και μία ενδοσκόπηση, η οποία -όμως- δεν τους βαραίνει, γιατί γίνεται με έναν τρόπο αυτοσαρκαστικό και ανακουφιστικό. Δεν είναι τυχαίο, ότι πάρα πολύς κόσμος έρχεται και ξανά έρχεται…
Related posts:
έχεις τρεις επιλογές
εκείνος που δεν ονειρεύεται
καταφύγιο, το θέατρο από καρδιάς....
έχεις τρεις επιλογές
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
αυτή η ιστορία (δεν) είναι δική μας




