H Λήδα αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο της για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο για το θέατρο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη νέα χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια της, τελευταία! Three, two, one, action!

Φέτος, βρίσκομαι στην παράσταση «Εγώ και Εσύ», της Lauren Gunderson, σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Περνάω πολλές ημέρες της εβδομάδας εκεί και η παράστασή μας είναι αρκετά απαιτητική, σωματικά και ψυχικά. Όχι ότι άλλες φορές δεν είναι, απλώς φέτος είναι, ίσως, λιγάκι παραπάνω.

Συνεπώς, ένα από τα πράγματα που βάζω πάντα στην τσάντα μου είναι κάποια τροφή που θα μου δώσει ενέργεια, συνήθως σοκολάτα.

Πρώτη φορά νοιώθω τέτοια πείνα πριν την παράσταση, νοιώθω πως θέλω να θωρακιστώ με αποθέματα ενέργειας, ίσως υποσυνείδητα, επειδή ξέρω τι πρόκειται να ακολουθήσει. Το δεύτερο είναι τα ακουστικά μου για να ακούσω τη μουσική μου και τρίτο,  ένα μικροαντικείμενο που τοποθετώ κάπου στο σκηνικό, αλλού κάθε φορά, και γίνεται και αυτό κομμάτι του χάους που επικρατεί στο «δωμάτιό» μου.

photo_1: Είδαν τα μάτια μου λοιπόν πολλά όμορφα και σημαντικά. Εικόνες που ζέσταναν την ψυχή μου και την ταρακούνησαν πολύ. Αρχικά, ο καταρράκτης Τσούρνας στην ορεινή Ναυπακτία και όλο το δάσος που διασχίσαμε ακούγοντάς τον, μέχρι να τον βρούμε.

Χμμ…με τα τραγούδια υπάρχει ένα προβληματάκι γιατί το ηχοσύστημα του αυτοκινήτου λίγο με εγκατέλειψε, όμως όταν φτάσω στο θέατρο ακούω τη μουσική της “Καρολάιν”, του κοριτσιού που υποδύομαι, δηλαδή Elvis Presley και Jerry Lee Lewis. Το είδος, αυτό, της μουσικής, είναι ένας καινούργιος κόσμος για μένα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με όλο το ταξίδι μας, από τις πρόβες μέχρι σήμερα, καθώς έχει συνοδεύσει και χρωματίσει όλη αυτήν τη διαδικασία.

photo_2: H συγκομιδή από το χωράφι του Αλέξη στον Πύργο, πιπεριές, μελιτζάνες και πολλά άλλα που δεν φαίνονται αλλά ήταν όλα πεντανόστιμα. Μαζέψαμε πορτοκάλια για τρεις μήνες.

 Τρία πράγματα που έχω αποφασίσει να κάνω φέτος; Ένα έχω να πω, πότε φτάσαμε 2026! Δεν έχω προλάβει καν να συνειδητοποιήσω πότε μπήκε η νέα χρονιά. Κάτι που σκέφτομαι, γιατί να αποφασίσω δεν έχω προλάβει ακόμα, είναι να είμαι ελεύθερη να αγαπώ και να αφήνω τους άλλους να με αγαπούν. Επίσης, ένα δεύτερο που θα ήθελα είναι να επισκεφθώ, καλώς εχόντων των πραγμάτων, τη φίλη μου την Άλια στην Παλαιστίνη.

Τρίτο ακόμα δεν υπάρχει, όμως έχω πίστη σε αυτήν τη χρονιά, ας είναι δημιουργική, γλυκιά και περιπετειώδης! Γιατί η αλήθεια είναι πως για εμένα- φτου φτου!- έχει ξεκινήσει κάπως έτσι. Φυσικά αγνοώντας το ζοφερό παγκόσμιο πλαίσιο και την καθημερινή φθορά της δημοκρατίας και κοιτώντας μόνο τον μικρόκοσμό μου.

photo_3: Tρίτη εικόνα, όχι τόσο βουκολική βέβαια, ο ουρανός της Comédie Française στο θέατρό τους στο Παρίσι. Με ταξίδεψε σε έναν άλλον κόσμο, που δεν έχω ζήσει ποτέ.

* Η Λήδα Κουτσοδασκάλου πρωταγωνιστεί στο “Εγώ και εσύ” , σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου, με τον Στέργιο Μικρούτσικο, που παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο, στο Ίδρυμα Κακογιάννης, στην Αθήνα.