O Χρήστος αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο του για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο για το θέατρο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

Συνήθως, το πρώτο πρώτο πράγμα που φροντίζω να έχω μαζί μου, πηγαίνοντας στο θέατρο, είναι ένα μπουκάλι νερό. Είμαι από αυτούς που -δυστυχώς- δεν πίνουν πολύ νερό και είναι κάτι που έχω βάλει σκοπό να αλλάξω.

Επίσης, στα ίδια πλαίσια, κι επειδή είμαι αεικίνητος και συνεχώς στο πόδι, παίρνω μαζί μου διάφορα σνακς (φρούτα, μπάρες δημητριακών, ξηρούς καρπούς κ.λ.π.). Τέλος, πάντα παίρνω μαζί μου τα ρούχα της παράστασης, φεύγοντας από άλλα και πηγαίνοντας στο θέατρο, γιατί θέλω να φροντίζω, εγώ ο ίδιος, για τα ρούχα μου.

Photo_1: Ένα πράγμα που μ’ αρέσει πολύ, είναι να παρατηρώ το φεγγαρόφωτο μέσα στο σκοτάδι. Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι τραβηγμένη στην αυλή του σπιτιού μου. Εκείνη τη νύχτα είχε άπλετο… φως!

Μ’αρέσει πολύ να κυκλοφορώ με το αμάξι και φυσικά να ακούω μουσική.

Ακούω διάφορα και πολλά είδη μουσικής, και ιδίως τελευταία πηγαίνοντας στην  παράσταση που έπαιξα φέτος, έχω κολλήσει πολύ με τα εξής: το “Nemrut” του Be Svendsen και το “Troy” της Sinéad O’Connor.

Στο πρώτο μ’ αρέσει πολύ η σύνθεση και παραγωγή του κομματιού και όσο αφορά στο δεύτερο, πορώθηκα επειδή παίζει και σε ένα σημείο της παράστασης, αλλά και λόγω του φοβερού κρεσέντο στο φινάλε του.

Τέλος, μια μελωδία που πολλές φορές τριγυρίζει στο μυαλό μου πηγαίνοντας στην παράσταση είναι το “Βαλς των Χαμένων Ονείρων”… μου φέρνει μνήμες από τα χρόνια της Δραματικής Σχολής…

Photo _2: Έχοντας βγει για τρέξιμο στη φύση. Ηλιοβασίλεμα. Μαγεία.

Σίγουρα ένα από τα πράγματα που θα’θελα να καταφέρω αυτή τη χρονιά είναι ένα ταξίδι.

Μ’ αρέσουν πάρα πολύ τα ταξίδια, γιατί έτσι ανακαλύπτω νέα μέρη και έρχομαι σε επαφή με τη φύση που μ’ αρέσει τόσο πολύ. Έχω καιρό να κάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό ειδικά, οπότε αυτό είναι σίγουρα κάτι που θα’ θελα να κοιτάξω. Ακόμα, ένα πράγμα που θα’ θελα να βάλω σε προτεραιότητα, είναι να συναναστρέφομαι περισσότερο τα άτομα -τόσο σε φιλικό, όσο και επαγγελματικό επίπεδο- που αισθάνομαι ότι βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.

Τέλος, κάτι ακόμα που έχω αποφασίσει να δουλέψω φέτος σε μένα, είναι η υπομονή μου. Δηλαδή, να χαλαρώσω, κάπως, και να αφήσω τα πράγματα να έρχονται πιο αβίαστα ας πούμε. Να μην “τρελαίνομαι” τόσο, γενικώς…

Photo_3: Καθοδόν προς το χιονοδρομικό με φίλους, συναντήσαμε αυτά τα ελεύθερα άλογα.

* Ο Χρήστος Ματσιαρόκος μόλις ολοκλήρωσε τις παραστάσεις στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, με τα “Οργισμένα Νιάτα”, σε  σκηνοθεσία Αστέριου Πολυχρονίδη, μουσική του Γιώργου Ανδρέου και μετάφραση της  Δέσπως Διαμαντίδου.