Τώρα προέχει το live στην Πειραματική και η «Γιαννούλα» στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Με τη Βαλέρια αναρωτιόμασταν πώς θα καταφέρουμε να ζήσουμε στην Αθήνα ήρεμα και ξέγνοιαστα,  όπως τότε που μέναμε στην επαρχία. Και το κάναμε παράσταση. Η Αθήνα είναι μαγική και τοξική ταυτόχρονα. Είναι δύσκολο να μην παρασυρθείς από τους γρήγορους ρυθμούς της και να μη σε καταβάλει το άγχος. Κυρίως άμα μένεις και δουλεύεις στο κέντρο. Και όλο τρέχουμε, τρέχουμε και δε φτάνουμε. Να πάμε πού άραγε;  Τόση μανία για δόξα και επιτυχία. Εκεί είναι άραγε η ευτυχία;

Νιώθω τυχερή που έχουμε αυτή τη σύνδεση με τη Βαλέρια και που θαυμάζουμε τόσο πολύ η μία την άλλη. Έχουμε τρομερή χημεία, συμπληρώνουμε η μία την άλλη και στα τραγούδια μας βγάζουμε ό,τι έχουμε στη ψυχούλα μας, με χιούμορ και τρέλα.

Αγαπώ τις ιστορίες πραγματικών προσώπων όπως αυτής της «Γιαννούλας»  από την Πάτρα, που είχε καημό να παντρευτεί η καψερή. Να παντρευτεί εκείνον με το μπλε μπαλόνι που ερχόταν στα όνειρά της. Τον έψαχνε μια ζωή. Και οι άλλοι της έστηναν ψεύτικους γάμους. Εκμεταλλεύτηκαν την αφέλεια της και το κουτό της το μυαλό και είπαν, «άντε να την παντρέψουμε να δει μιαν άσπρη μέρα.»

Με αγαπώ όταν αντιμετωπίζω τις δύσκολες καταστάσεις με ηρεμία. Δε με αγαπώ όταν πνίγομαι σε μια κουτάλια νερό.

Αγαπώ τη γενιά μας που ρισκάρει και αγωνίζεται να φέρει κάτι νέο. Αλλά οφείλουμε να έχουμε τα αυτιά μας ανοιχτά στους πιο έμπειρους.

Δεν καταλαβαίνω αυτούς που σνομπάρουν και κρίνουν τα πάντα. Να κρατάμε τα καλά, να πετάμε τα άχρηστα.

Αγαπώ το θέατρο γιατί είναι ένα παιχνίδι με το κοινό. Κάποιοι πιστεύουν πως η παράσταση είναι εύκολη δουλειά. Πας στο θέατρο, παίζεις 2 ωρίτσες και φεύγεις. Το θέατρο έχει κούραση σωματική και ψυχική. Σκέφτεσαι την παράσταση όλη μέρα για να ανακαλύπτεις  κάτι καινούργιο κάθε φορά.

Αγαπώ την ευγένεια στους ανθρώπους και σιχαίνομαι τη δηθενιά.

Μου αρέσει η ποίηση και η φιλοσοφία αλλά δεν μπορώ αυτούς που νομίζουν ότι το έχουν βρει…εξελισσόμαστε και αλλάζουμε μέρα με τη μέρα. Εκεί είναι η ομορφιά.

Κλείνοντας εύχομαι να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος άνθρωπος, να ακούω με προσοχή αυτούς που πιστεύω ότι η γνώμη τους μετράει, να φροντίζω αυτούς που αγαπώ, να μειώσω λίγο τον ενθουσιασμό, να μειώσω και το πλαστικό ( ποσά σκουπίδια να αντέξουν οι θάλασσες,  Θεούλη μου), να ελπίζω και  να αγαπώ. Να κοιτάζω το πρωί τον ουρανό και να λέω καλημέρα σύμπαν!

Ευχαριστώ που υπάρχω.

* Open your eyes, look around

You’ re not alone, don’t you see?

People are here, next to you

Why do you care about yourself?

Success is nothing but dust

And now you feel it’s the sea

But you’ ll be thirsty and dry

You ‘ ll see the sea if you see

*στίχοι από το τραγούδι μας “The biggest pin”

• Η Aθανασία Κουρκάκη παρουσιάζει την Τετάρτη 22 Μαΐου, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με την Βαλέρια Δημητριάδου “Το μικρό σπίτι στην Αθήνα”. Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών της Πειραματικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Η Αθανασία συμμετέχει στην παράσταση “Γιαννούλα η Κουλουρού” σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου που θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260, από 18 έως και 21 Ιουνίου. Μαζί με την Έλενα Τοπαλίδου, τον Μιχάλη Συριόπουλο και τον Κίμωνα Κουρή.