O Μανώλης αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει στο σάκο του για να πάει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο για το θέατρο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

Είμαι από τους ηθοποιούς που πάντα θέλουν να διαβάζουν γρήγορα ξανά το έργο, λίγες ώρες πριν την παράσταση. Είναι μέρος του ζεστάματος μου, πριν βγω στη σκηνή, ήταν μια από τις προτάσεις που μας είχε κάνει ένας από τους καθηγητές μας στη Δραματική στο Λονδίνο, για όταν παίζουμε στο θέατρο, και για εμένα λειτουργεί. Επομένως, πηγαίνω νωρίς και έχω πάντα το κείμενο μαζί μου.

Σε αυτή την παράσταση, εγώ και ο Δημήτρης ο Λιακόπουλος που παίζει τον σύντροφο μου τον «Λουκ», τρώμε μια μπανάνα στη σκηνή και έχω αναλάβει να την φέρνω εγώ σε κάθε παράσταση. Μάλιστα, ο Δημήτρης, μου τη λέει, αν η μπανάνα είναι πολύ μαυρισμένη ή χτυπημένη και πρέπει να φροντίζω να την βάζω σε μέρος στο σακίδιο που θα παραμένει σε καλή κατάσταση!

Τέλος, έχω πάντα μαζί μου μια χτένα, ώστε να μπορέσω να φτιάξω λίγο τα μαλλιά μου, αφού βάλω τα ρούχα που φοράω στη σκηνή.

photo_1: Τα μάτια μου ῾έλαμψαν῾ και λάμπουν καθημερινά με το που ξυπνάω και βλέπω τον Χάμλετ, το golden retriever μας
στα πόδια μου. 

Πηγαίνω πάντα με το αυτοκίνητο και παίρνω την εθνική από Κηφισιά για το Γκάζι, επομένως συχνά πέφτω σε μποτιλιάρισμα και κάνω- πάνω από μια ώρα, να φτάσω.

Έχω, λοιπόν, αρκετό χρόνο για τραγούδια και τηλεφωνήματα (στο car play εννοείται, ποτέ κινητό στα χέρια, safety first!).

Ένα από τα τραγούδια που ακούω πάντα, είναι αυτό που έχει γραφτεί για την παράσταση (και έχει και τον ίδιο τίτλο), το «Κράτα με», που ερμηνεύει ο Μιχάλης Μόσχου, σε μουσική του Θεοφάνη Κακοσαίου και στίχους του σκηνοθέτη μας, Βασίλη Μυριανθόπουλου.

Από εκεί και πέρα, παίζει συνήθως η λίστα με τα αγαπημένα μου, τα δυο που είναι πάνω πάνω είναι το «Life in Mono» (το ακούω πάνω από δυο δεκαετίες συνέχεια και δεν το βαριέμαι, και είναι άψογη συντροφιά στην οδήγηση) καθώς και το «Resistire»,  ενα ισπανικό τραγούδι ενός γκρουπ που το λένε Duo Dynamico, που το πρωτοάκουσα σε ένα επεισόδιο της σειράς «Elite» πριν κάνα δυο χρόνια, το λάτρεψα και μου έχει κολλήσει, το παίζω και στο πιάνο συχνά. Και οι στίχοι είναι καταπληκτικοί, ουσιαστικά παρακινούν να αντιστεκόμαστε σε όλα και όλους που προσπαθούν να μας γονατίσουν.

photo_2: Σε μια ταβέρνα στην παραλία στις Σπέτσες, πριν μερικούς μήνες, είχαμε αναπάντεχους επισκέπτες δυο γλυκύτατα παπάκια!

Δεν έχει μείνει πολύ ακόμη στο 2024, μια χρονιά που είχε πολλά πάνω και χαρές αλλά και πολλά κάτω.

Αυτά που έχω αποφασίσει να κάνω μέχρι το τέλος του χρόνου, επί προσωπικού είναι:

Να πάω λίγες μέρες Λονδίνο , στη δεύτερη πόλη μου, από Τετάρτη μέχρι Κυριακή (όταν δεν παίζουμε δηλαδή), να δω φίλους, καμιά παράσταση και να κάνω και κάποιες δουλειές που έχουν μείνει πίσω.

Να συνεχίσω να αφιερώνω τουλάχιστον 20 λεπτά την ημέρα στα μαθήματα Ισπανικών στο Duolingo, δεν έχω χάσει μέρα εδώ και 3 χρόνια και δεν σκοπεύω να σπάσω το ῾ρεκόρ῾ μου.

Να δω, όσο το δυνατόν περισσότερες παραστάσεις στην Αθήνα. Εφόσον, αυτή τη σεζόν λόγω του ῾Κράτα με῾ , η Αθήνα είναι η βάση μου, θέλω να καταφέρω να πάω να δω πολλούς συναδέλφους, που λόγω έλλειψης χρόνου, δεν έχω δει ποτέ στη σκηνή.

photo_3: Πριν λίγες εβδομάδες, είχαν έρθει κάτι φίλοι από το εξωτερικό και τους πήγαμε στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο την ώρα που έδυε ο ήλιος. Είχα να πάω χρόνια και δεν είχα πάει ποτέ ηλιοβασίλεμα, είναι σίγουρα η πιο μαγική ώρα για να τον επισκεφτείς.

* από την παράσταση “Drawn and Quartered” που ανέβηκε στο King’s Head του Λονδίνου.

* Ο Μανώλης Εμμανουήλ πρωταγωνιστεί στο “Κράτα με” του Geoffrey Nauffts, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου, σε διασκευή των δυο τους, στο θέατρο ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ, που παρουσιάζεται κάθε Δευτερότριτο. Μαζί με το Μανώλη, συμπράττουν αλφαβητικά:  Δημήτρης Καραβιώτης, Δημήτρης Λιακόπουλος, Άλκης Μπακογιάννης, Τζίνη Παπαδοπούλου, Άντρια Ράπτη.