2oς καφές, τρέξιμο, γυμναστική. Αν και μάλλον ποτέ δεν του φέρθηκα με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα, το σώμα μου είναι εκεί, με στηρίζει και.. αντέχει, παρ’ότι το τιμωρώ και το ζοριζω με ξενύχτια, άγχος και καφέδες.
note to self: να με φροντίζω λίγο περισσότερο, δε χρειάζεται να είναι όλα με το ζόρι

Πάλι αυτοκίνητο, φανάρι, κίνηση. Μουντός καιρός, μου αρέσει. Θα πάω παραθαλάσσια σήμερα. Ψιχάλες, η Θεσσαλονίκη σε σκούρους τόνους του γκρι και του μπεζ. Και έτσι όμορφη είναι. Η ομορφιά είναι όπου που είναι οι άνθρωποί σου.

note to self: να γεμίζω με εικόνες και ανθρώπους

Αλαρμ, στάση, παγκάκι. Από χθες γυρνάει στο μυαλό μου εκείνο το beat όπως το είδαμε στην πρόβα. Κάτι λείπει. Βγαζω το κείμενο του έργου, ξεκινάω να μιλάω λίγο μαζί του. Πώς το ζωντανεύεις αυτό στη σκηνή; Μα καλά τι σκεφτόταν εδώ; Ιδέα!

note to self: να με ζορίζω λίγο περισσότερο, δε χρειάζεται να είναι όλα στρωμένα

Γραφείο, δουλειά, emails. Άλλος κόσμος εδώ. Τρέχουν όλα. Είναι ωραίο να σε συναρπάζει και η δουλειά σου. Διάλειμμα. Μήνυμα.. για το σκηνικό. Σκέψη, απάντηση. Μήνυμα.. για τη δουλειά., σκέψη, απάντηση. Τηλέφωνο… για την πρόβα. Τηλέφωνο… για τη δουλειά. Meeting. Και ξανά. Φόρτιση στο 10%. Μια εύθραυστη λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε δύο κόσμους.

note to self: να ισορροπώ

Πάρκινγκ, συνάντηση, λογιστής. Φόρτιση στο 5%? Πρέπει να τακτοποιήσουμε τα της παραγωγής για την παράσταση. Βαρετή δουλειά. Δε τη θέλω. Αλλά αν θέλουμε να μιλήσουμε στο κοινό κάποιος πρέπει να την κάνει.
note to self: να μη με νοιάζουν οι θυσίες όταν πιστεύω στο αποτέλεσμα

3ος καφές, περπάτημα, τηλέφωνα. – “Ναι… πάλι… συγγνώμη”. – “Ναι, σορρυ, δε στο έστειλα”. – “Ναι, ναι μπράβο! Ευχαριστώ! Θησαυρός είσαι!”. – “Ναι, ευχαριστώ για τη βοήθεια, τα λέμε στην πρόβα”. Χίλια μικρά ζητήματα ζητούν χίλιες μικρές λύσεις. Θα τις βρω, θα τις βρούμε.

note to self: να παίρνω την ευθύνη, να χαρίζω ευγνωμοσύνη, να ζητάω συγνώμη

Φτάνω στην πρόβα. Βλέμματα, χαμόγελα, αγκαλιές και αποστάσεις. “Σήμερα θα κάνετε εσείς ζέσταμα”. Δε βαριέμαι, θέλω να εμπιστευτούν η μια την άλλη όπως τις εμπιστεύομαι εγώ. Ξεκινάμε. Κόμπιασμα. “Πάμε πάλι λίγο αυτό”. Σουπερ, εδώ είμαστε. “Πάλι λίγο”… Ακούραστες είναι! Φωτιά! Ακατέργαστες αλήθειες..πυροτεχνήματα επί σκηνής. Συγκινούμαι λίγο, μη με δουν όμως, θα με τρελάνουν στο δούλεμα. “Τέλεια.. το κρατάμε αυτό, μόνο λίγες αλλαγές εκεί”. Πάλι και πάλι. “Νιώθεις μετέωρη; Πάμε να το λύσουμε”. Αν υπάρχει ένα πράγμα που πρέπει να πετύχω είναι να τους εξασφαλίσω την ασφάλεια για δημιουργία.

“Time! Μπράβο, πανέτοιμες”. Η πρόβα τελειώνει. Απόηχος έργου. Αιωρούμενη ενέργεια., κουρασμένα σώματα και πρόσωπα, με μάτια που πετάνε σπίθες. Φόρτιση στο…80%, μα πώς;

note to self: να μην προσπαθώ να εξηγώ τα πάντα

•  Ο Χάρης Θώμος σκηνοθετεί και μετέφρασε το “Swallow” της Stef Smith, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από την DOT Ensemble, στο θέατρο ΑΝΕΤΟΝ της Θεσσαλονίκης. Επί σκηνής: Μυρσίνη Καρματζόγλου, Γεωργία Ποντσουκτσή και Ραφαέλα Τσομπανούδη. Παραστάσεις: Παρασκευή 5 Μαΐου, Σάββατο 6 Μαΐου στις 21:00 και Κυριακή 7 Μαΐου στις 19:00.