Να είναι παράλογο για κάποιους, για άλλους τρελό.

Και για σένα ακόμα να είναι τρέλα, αλλά να θες να έρθεις.

Να μην είναι κατάλληλες οι συνθήκες, να μπαίνουν εμπόδια, μα να θες.

Να μην είσαι σίγουρος, μα να μη σε νοιάζει.

Να απαγορεύεται- ίσως- μα να το κάνεις.

Να φωνάζουν όλα “όχι” κι εσύ να μην ακούς.

Θέλω να μαλώσεις με όλους αν χρειαστεί. Με το χρόνο, με τα χιλιόμετρα, με τα πρέπει. Με σένα.

Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις.

Απλά  να… είναι που κοροϊδεύω τα βολικά, τα εύκολα ζευγάρια. Γι’ αυτό.

Είναι που τα λυπάμαι.

Ξέρεις, αυτό. Τικ, τικ, τικ. οκ, συμπληρώσαμε τα κουτάκια, μου κάνεις.

Οκ, ας το πούμε έρωτα. Καταλαβαίνεις;

Εγώ θέλω να μη συμπληρώνω τα κουτάκια του μυαλού σου.

Θέλω ακόμα κι εσύ να απορείς γιατί. Γιατί εμένα. Μα να έρθεις.

Δε θέλω απλά να σε βγάλει ο δρόμος.

Θέλω να είναι όλοι κλειστοί, και να ανοίξεις εσύ έναν καινούριο. 

Θέλω να αντέχεις να ξεβολευτείς. Και να έρθεις.

Επειδή με διάλεξες. Επειδή είμαι επιλογή σου. Επειδή είμαι εγώ. 

Κατάλαβες τώρα; Θέλω να έρθεις για μένα. Όχι για κάποια σαν εμένα.