Το Κάμπινγκ δεν είναι απλά διακοπές. Είναι στάση ζωής. Χαλαρουίτα για εκεί που είναι προορισμένος ο άνθρωπος. Στη φύση.
Καλοκαίρι είναι απλά πράγματα. Δεν θέλει πεντάστερα ξενοδοχεία, αστικές ψευτοδηθενιές, πολυτέλειες του κώλου. Θα τις πεις φτηνές αυτές τις διακοπές, θα στις πω αληθινές.
Εσύ και το μαγιώ σου. Εσύ και οι άνθρωποι σου. Εσύ και οι διπλανοί, που μέχρι χθες δεν γνώριζες.
Σκηνή ή τροχόσπιτο. Ή σπιτάκι ή sleeping bag . Ή και στρώμα θαλάσσης για ύπνο. Άμα δεν έχεις θέμα με τη μέση σου, who cares…Ότι θες και ότι γουστάρεις. Κάμπινγκ είναι.
Καλοκαίρι είναι να ξυπνάς και σε ένα λεπτό να βουτάς στη θάλασσα. Όπως είσαι. Με ένα μαγιώ, που το ΄χες για βρακί.

Αυτή είναι η δική σου καλημέρα, στο Θεό, στη γη και στον καθρέφτη της καρδιάς σου.
Το κάμπινγκ είναι λίγα πράγματα ή και πολλά αν είσαι καλά οργανωμένος.
Από τοστιέρα μέχρι ψηστιέρα. Και φραπεδιέρα μέχρι ροδάκινα πλυμμένα σε πλαστικό πιάτο. That’s it Camping.
Δεν σε νοιάζει αν είναι Δευτέρα ή Παρασκευή. Σε νοιάζει αν είναι νύχτα ή μέρα. Σουρουπώνει ή ξημερώνει.
Πέταξες το κινητό προχθές και σήμερα δεν σε νοιάζει που είναι αφημένο.
Θα κόψεις το καρπούζι και θα το φάτε, σε ένα τραπέζι με τα βασικά. Εσύ κι όποιος άλλος θέλει.

Εδώ δεν έχει ψυχαναγκασμούς. Τραβάς και κάνεις γούστα.
Θα βάλεις autan, ή θα βάλεις φωτιά στον παλιό σου το καφέ-δεν ξέρω.
Ένα λάστιχο αρκεί για δροσιά.
Κορμί, αλάτι και σαγιονάρα είναι το κάμπινγκ.
Από πού πάνε για το παράδεισο;
Από εδώ, που στην είσοδο έχει μπάρες. Σηκώνονται και το όνειρο των διακοπών είναι με ανοιχτά μάτια.

Κάμπινγκ είναι πασσαλάκια, αυλάκια-μη πέσει βρόχα καλοκαιρινή και φιδάκι, και πλαστικά μιας χρήσης.
Κάμπινγκ είναι όρτσα τα πανιά σου, στου κορμιού την άφεση. “Φτάνει να μην μας πάρει κάνα μάτι”…
Κάμπινγκ είναι και οργάνωση….
Δύο μανταλάκια να απλώνεις μια αλλαξιά και σε δύο ώρες να τη φοράς να αλλάζεις.
Κουβέντες. Και τρανζιστοράκι. Και βάλε τηλεόραση, μόνο για τις ειδήσεις, να ξέρουμε τί γίνεται στο πλανήτη.
To κάμπινγκ είναι και σκάκι. Η επόμενη κίνηση θα ΄ναι ματ.

Καλοκαίρι είναι καφές, δίπλα στη θάλασσα. Και ηλιοβασίλεμα. Να δύει και ΄συ να μην το κουνάς ρούπι από ΄κει. Αυτό είναι διακοπές. Εγώ, εσύ και ο Θεός. Και soundtrack το κύμα της θάλασσας. Άλλοτε σιγανό κι άλλοτε πομπώδες.
Κάμπινγκ θα πει λόγια και κουβέντες και αστεία με γνωστούς κι αγνώστους. Χαμουρέματα στη ζούλα, να μην ακούσουν οι διπλανοί. Και να ακούσουν; Να πα΄να γαμηθεί.
Αμετανόητοι καμπινγκστές και καμπινγκίστριες, ενωθείτε απέναντι σε όλους τους φλώρους της υδρογείου σφαίρας, που δεν δύναται να κατανοήσουν τι θα πει ανθρωπότητα βουτηγμένη στη φύση. Κώλος και Χώμα ένα.
Κάμπινγκ θα πει ελευθερία. Και ελεύθερο κάμπινγκ, ακόμη πιο ελευθερία. Όχι Αρβανιτάκη, αλλά ασυδοσία του κορμιού στη καύλα του καλοκαιριού.
Μπύρες, φωτιά στη θάλασσα παραδίπλα, μια κιθάρα, ένας φάλτσος και το πάρτυ ξεκινά!

Κάμπινγκ είναι οι εικόνες που κανένα μάτι δεν θα ευφρανθεί σε όποιο high class hotel κι αν βρεθεί.
Τουρισμός, επί γης ειρήνη είναι το κάμπινγκ.
Με σταυρόλεξο σκανδιναβικό και ατέλειωτο τάβλι.
Πάμε άλλη μία;
Κάμπινγκ είναι να σκάνε τα τζιτζίκια και εσύ στο self service μαγαζί που έχει από κριθαράκι με κρέας μέχρι Μοxito με γεύση φράουλα, να κάθεσαι μόνος και να μη σε πιάνει κανένας πόνος. Μήτε έγνοια.
Διακοπές είναι φιλί. Φιλί στο μάγουλο. Φιλί στο χέρι. Φιλί στα χείλη. Μπρατσάκια και τεράστια σωσίβια, από την πρώτη μέρα, ως την τελευταία παραταγμένα.
Κάμπινγκ είναι βιβλίο και gossip περιοδικό και κυνηγετικό διάβασμα. Και το βράδυ θα μαζευτούμε στου παραδίπλα, που έχει μεγάλη τηλεόραση, να δούμε τον αγώνα. Με μαύρα σπόρια και πίτσες. Και μπυρόνια-βάλε στον μικρό το καταψύκτη, να είναι έτοιμες να της πάμε, στα παιδιά το βράδυ. Και το ΣΚ για αλλαγή, θα κάνουμε ορειβασία και θα επιστρέψουμε στη σκηνή μας, να μετράμε και να χαζεύουμε τα αστέρια.
Εδώ, δεν έχει μοναξιές. Εδώ μοιράζεσαι. Από τη μπριζόλα που ψήθηκε, μέχρι το παγωτό που λιώνει στο χωνάκι και εσύ θα το γλείψεις από τα χέρια της αγαπημένης σου.
Εδώ όλα καθαρά, γιατί εσύ ως καθαρός φροντίζεις για τα πάντα. Τίποτα αφημένο και όλα-αυτά τα λίγα-καλά οργανωμένα.

Κάμπινγκ είναι αμετανόητη επιλογή. Το αυτοκίνητο λίγο πιο πάνω παρκαρισμένο και εσύ αφημένος στου καλοκαιριού την αίγλη.
Μην μιλάς. Είναι η σιέστα του καλοκαιριού. Σώπα, μωρό μου. Άκου τη φύση. Άκου το κύμα. Φίλα με. “Φίλα με, σαλπάρω και χάνομαι”. Σου χαμογελάει ο Θεός και εσύ χαμπάρι.
Πάω να βουτήξω. Θα ΄ρθεις;