“Μετά τη 1 και 8 Απρίλη στο ΜΥΛΟ στη Θεσσαλονίκη, έχω να κάνω ένα ταξίδι στον Καναδά μετά το Πάσχα , και παραστάσεις τον Μάιο σε Κύπρο και Κρήτη. Το καλοκαίρι μου θα ξεκινήσει με μια συναυλία στην ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ και θα συνεχιστεί με συναυλίες σε όλη την Ελλάδα“.Η πορεία μου στο τραγούδι είναι σαν μια “ευθεία γραμμή”. Το επεδίωξα όπως το λες, Γιώργο…πορεία δίχως παρεκτροπές, πρόσκαιρες επιτυχίες, πυροτεχνήματα δηλώσεων. Το τίμημα που πληρώνεις; Αν είναι αδρό;  Όλα στην ζωή έχουν το τίμημα τους. Από την στιγμή που κάνεις μια επιλογή ξέρεις και το τίμημα. Απλά, μου αρέσει περισσότερο να βηματίζω παρά να τρέχω. Τα ΄χω βάλει κάτω τελευταία και καταπολεμώ ένα μειονέκτημα στο οποίο θέλω και θα γίνω καλύτερη. Να λέω αυτό που θέλω και αισθάνομαι, ακριβώς την στιγμή που το αισθάνομαι και όχι κατόπιν εορτής”.

“Θα μπορούσα αν θες να έχω δυο καρδιές. Μία για να σπάει και άλλη για να νικάει”.

        Όταν τραγουδάω αυτό το δίστιχο, το αφιερώνω στην μητέρα μου.

Στο φινάλε του κειμένου, μια ερώτηση μόνο “με τα μάτια κλειστά”…”Κανείς δεν θα μπορέσει μου ΄χες πει, ποτέ να με αγαπήσει όσο εσύ”…η αγάπη τελικά είναι το τραγούδι που πάντα θα μας λέει κάποιος άλλος;

“Η αγάπη είναι ένα τραγούδι που δεν έχει σημασία ποιος το λέει, αλλά πως το λέει“…