κείμενο | μαίη βασιλικού */* φωτογραφίες | αρχείο μαίης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
μόρτικα κι αρχοντικά...
Κάθε που ανοίγει το μάτι, ο καφές είναι στο χέρι, σαν αυτόματη κίνηση. Το μικρό χαρτάκι στο ψυγείο ορίζει την καθημερινή διαδρομή. Στις 12 το μεσημέρι, στο Χέμινγουεϊ, στο Vermilion, ή στο Alte Fablon στήνεται το γραφείο. Αγαπημένα πρόσωπα στους χώρους αυτούς. Πρόσωπα που κεντρίζουν τη δημιουργικότητά μου. Μεγάλος σύμμαχος στη ζωή μου οι φίλοι μου, άνθρωποι που είναι εκεί, ως φυσικές και ως νοητές παρουσίες και σαν μια μεγάλη αγκαλιά που φωλιάζεις χωρίς δεύτερη σκέψη.
Related posts:
Σπύρος Παπαδόπουλος
εκείνος που δεν ονειρεύεται
εκείνος που δεν ονειρεύεται
Λόγοι Θεάτρου [3-9 Μαΐου 2018]
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
Οι σημειώσεις του Tάσου Λέκκα
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Ο Πασχάλης Αραμπατζής αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Οι σημειώσεις του Δημήτρη Ροΐδη
Ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη
Ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη
Ο Γιώργος Γεροντιδάκης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές




