Ο Κωνσταντίνος αποκαλύπτει τρία πράγματα που βάζει κάθε πρωί στην τσάντα του πριν πάει στο ραδιόφωνο, τρία τραγούδια που ξεχωρίζει αυτές τις ημέρες κι άλλα τόσα που θέλει να κάνει μέσα στο καλοκαίρι. Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του!*

Τις προάλλες αναρωτιόμουν γιατί το backpack μου είναι καθημερινά τόσο βαρύ. Σκεφτόμουν πως κάτι πρέπει να αφαιρέσω. Νομίζω πως έχω ξεχασμένα πολλά αχρείαστα πράγματα. Έχω όντως; Έριξα μια ματιά και δεν μπόρεσα τίποτα να αφήσω πίσω. Με διακρίνει μια ανασφάλεια μήπως χρειαστώ κάτι και μου λείπει. Κι έτσι έμεινα να έχω το ίδιο βάρος, κάθε πρωί, στην πλάτη, πάνω στη βέσπα. Σ’ αυτό το backpack λοιπόν θα βρεις τα ακουστικά μου. Προτιμώ να μη φορέσω καθόλου ακουστικά, εάν τα ξεχάσω, στην εκπομπή. Θέλω τον ήχο όπως τον έχω συνηθίσει. Κι ύστερα θα βρεις ένα μεταλλικό κουτί που μέσα έχει αρκετά memory sticks με τα τραγούδια και τις μουσικές που παίζω στην εκπομπή. Σ’ αυτό το κουτί στριμώχνω και πολλά post it με ξεχασμένες σημειώσεις για τα τραγούδια. Το τρίτο πράγμα που κάθε πρωί βάζω ευλαβικά στην τσάντα μου είναι μία κάψουλα espresso (πολλές φορές και δύο) γιατί αλλιώς δεν κυλάει καλά η ημέρα. Αυτά τα τρία πράγματα είναι το καθημερινό μου άγχος. Δεν πρέπει με τίποτα να τα ξεχάσω.

Photo 1: Ίσως το πιο ταιριαστό και αταίριαστο μέρος στην Ελλάδα. Κρυμμένο καλά στην Τσαγκαράδα.

Τρία τραγούδια; Όσο περίπου κρατάει η διαδρομή από το σπίτι στο ραδιόφωνο. Πάντα με δυσκόλευε αυτή η ερώτηση γιατί ουσιαστικά σε μια εκπομπή χωράνε πολύ περισσότερα και πάντα σκέφτεσαι ότι το ένα φέρνει το άλλο, συνεπώς δεν μπορείς να περιοριστείς τόσο πολύ. Αν όμως έβαζα τρία τραγούδια από το σπίτι μέχρι το ραδιόφωνο σίγουρα αυτή την περίοδο θα επέλεγα το «Toute latitude» του Dominique A γιατί μιλάει με dark τρόπο για κάτι απέραντο. Μετά θα έβαζα το «Τα Λάθος Φιλιά» της Ματούλας Ζαμάνη για την απλότητα και την αμεσότητά του. Κι ύστερα εμένα μου ταιριάζει το «Joy & Sorrow» των Kadebostany γιατί είναι από εκείνα που τα βάζεις στο repeat. Τόσο απλά. Αυτά τα τρία ταιριάζουν με την εικόνα που έχω στο μυαλό μου: Κατάστρωμα, Αιγαίο, ηλιοβασίλεμα, και να σε χτυπάει η αλμύρα της θάλασσας.

Photo 2: Μια στιγμή στο Πήλιο. Σκέψεις. Χαμόγελα. Μπίρες. Φίλοι. Όλα εκεί. Αλλιώς ορίζοντας.

Παλιότερα, πίστευα πως, επειδή είμαι γεννημένος χειμώνα, το καλοκαίρι δεν το αντέχω. Φέτος, από τις πρώτες κιόλας ηλιόλουστες μέρες άρχισα να κάνω σχέδια για το καλοκαίρι και ξαφνικά πείστηκε ο εαυτός μου, πως όσο μεγαλώνουμε μόνο σ’ αυτή την εποχή βρίσκεται η ανεμελιά και η αθωότητα και άρα θα ήταν πολύ πιο ωραία η ζωή μας αν ζούσαμε μόνο στο καλοκαίρι. Κι έτσι υποσχέθηκα πως αυτό το καλοκαίρι θα κάνω τρία πράγματα οπωσδήποτε. Διακοπές στην Αμοργό. Νομίζω ότι εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι διακοπές, πάνω σ’ ένα καΐκι να κάνεις το γύρο του νησιού, να κολυμπάς όπου σ’ αρέσει. Και ξανά. Η συναυλία του Nick Cave στο Eject είναι κάτι που δε χάνω με τίποτα. Αυτό είναι ίσως η πιο σημαντική βραδιά του καλοκαιριού στην Αθήνα. Κι επειδή το καλοκαίρι είναι και οι γεύσεις του, θέλω πολύ μ’ ένα μαγικό τρόπο να ξαναβρεθώ στην Παναγιά, στην Πελοπόνησο, μετά από τη θάλασσα και η κυρία Ευαγγελία να βγάζει από τον ξυλόφουρνο ένα ταψί γαλακτομπούρεκο. Γιατί τελικά η ζωή είναι ωραία όταν είναι απλή.

Photo 3: Ακόμα ένα κτίριο, τόσο λιτό και τόσο μόνο, κι όμως κάποτε κι αυτό όπως και τόσα άλλα ήταν γεμάτο ζωή. Πάντα κοντοστέκομαι και τα θαυμάζω.

*Ακούμε τον Κωνσταντίνο Παντζόγλου κάθε πρωί 11 με 12 στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και κάθε απόγευμα 4 με 6 στο Kosmos 93.6. Βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο σε facebook & instagram.