Το μισοφέγγαρο φαινόταν πάνω απ’ το πεντάγραμμο που σχηματίζουν τα καλώδια του ρεύματος σε τούτη τη γωνιά της γης… ένα μοναχό αστέρι παραδίπλα, να περιμένει τις μελωδίες της νύχτας υπομονετικά, καθώς δυο εραστές έχουν παρκάρει από κάτω… Στου νου τ’ αντιφέγγισμα τα χρώματα του ουράνιου τόξου ξεπροβάλλουν, στο πρώτο άγγιγμα των χειλιών… τότε τ’ άστρο κίνησε να τραγουδά και το φεγγάρι να χορεύει επάνω στις γραμμές του πενταγράμμου… Que melodia!