Ο Κωνσταντίνος αποκαλύπτει τρία πράγματα που θα βάλει στο σάκο του για να φύγει στο θέατρο, τρία τραγούδια που θα ακούσει στο δρόμο κι άλλα τρία πράγματα που θέλει να κάνει αυτή τη χρονιά. Α! Και έβγαλε τρεις φωτογραφίες με ό,τι «έλαμψε» στα μάτια του, τελευταία! Three, two, one, action!

Γεια χαρά! Είμαι ο Κωνσταντίνος Τσώνης. Λατρεύω να πίνω ρετσίνες με τους συμφάνταρούς μου και να μην μιλάω για το θέατρο…

Πολλοί γνωστοί και φίλοι, όταν με συναντούν στον δρόμο με ρωτούν ”Τι κάνεις;”. Τους απαντάω με ειλικρίνεια ”Είμαι πολύ καλά.”. Τους κάνει εντύπωση. Πιστεύω, ότι η χαρά πηγάζει από μέσα προς τα έξω, και όχι το αντίθετο. Και είμαι, λοιπόν, διπλά χαρούμενος που θα παίξω τώρα με την παρέα μου, τους Monks, την ”Προδοσία” του Harold Pinter στο Studio 29A όλα τα ΣΚ του Οκτωβρίου. Μου αρέσει το θέατρο με φίλους. Με ολοκληρώνει. Μέχρι εκεί.

     Στο σακίδιο μου για την πρόβα δεν υπάρχει τίποτα στάνταρ που να το χρησιμοποιώ σε καθημερινή βάση. Μονάχα το πορτοφόλι, τα τσιγάρα και τα κλειδιά για ευνόητους λόγους.

Συνειδητά πλέον, δεν ακούω μουσική στον δρόμο. Μου αρέσει να χαζεύω τους περαστικούς και να ακούω τους ήχους της στιγμής. Ααα επίσης, θέλω να είμαι προσεκτικός. Δεν θέλω να πω τραγούδια. Προτιμώ να πω τρεις δίσκους που με ”κούνησαν”. ”Τα μπαράκια” του Βαγγέλη Γερμανού, ”Η μοναξιά του σχοινοβάτη” των αδελφών Κατσιμίχα και το ”Division Bell” των Pink Floyd. Γενικά, ακούω από παραδοσιακά μέχρι ροκ. Έτσι κι αλλιώς, η μουσική είναι μία.

 * Ο Kωνσταντίνος Τσώνης συμμετέχει στη “Προδοσία” του Πίντερ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλάκου, που παίζεται από τους Monks, στο Studio 29A, όλα τα Σαββατοκύριακα του Οκτώβρη.